ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

سالشـمار زنـدگی کوکتو


5 ژوئیه 1889. تولد ژان کوکتو در مزون لافیت در حومه‌ی پاریس، پسر ژرژ کوکتوی وکیل و اوژنی لوکنت. 5 آوریل 1898. ژرژ کوکتو با شلیک گلوله در سرش خودکشی می کند. 4 آوریل 1908. یک روز شاعرانه و پرافتخار برای کوکتو، در تئاتر فمینا با کمک ادوارد دو مکس؛ بازیگرتراژدی راه می یابد1. 1909. آشنایی با پروست و سپس دیاگالف. انتشار نخستین جُنگ شعر چراغ علاالدین. 1911. آشنایی با آنا دونوئایو استراوینسکی. 1912. اجرای خدای آبی، موسیقی رینالدو هان2. 1914. راننده‌ی آمبولانس در شامپانی و بعد در فلاندر3. 1915. آشنایی با ساتی4، پیکاسو، براک5، دُرَن6 و مودیلیانی7. 1916. [انتشار] بیانیه های هنری و شعری با ماکس ژاکوب8، رِوِردی9، آپولینر، ساندرار10. 1917. خلق «باله ی رئالیست11» پاراد (رژه)با موسیقی ساتی12. 1918. همکاری با انتشارات سیرِن. 1919. انتشار اشعار دماغه ی امید نیک، قصیده برای پیکاسو، خروس و دلقکو پوتوماک. وقایع نویسی در پاریس-میدی. آشنایی با رمون رادیگه. 1920. خلق «گاوی...
ادامه خواندن

بررسی کتاب «مرگ» اثر تاد می


مرگ، نام ششمین کتاب از مجموعه تجربه و هنر زندگی به همت نشر گمان است که به چاپ چهارم رسیده است این کتاب، سعی دارد اضطراب انسان را نسبت به دغدغة مرگ، واکاوی نماید و تا آنجا که بتواند در پی رفع آن باشد. اینکه زمانی همه چیز به پایان می‌رسد و باید جهان را ترک کرد، برای انسان بزرگترین معما و شاید هراسناک‌ترین و ناخواسته‌ترین رویداد در ذهن و زندگی او محسوب می‌گردید. به همین دلیل، انسان از گذشته‌های دور، نامیرائی را آرزو کرده است که فصل دوم کتاب موردنظر را نیز شامل می‌شود. امروزه می‌دانیم که در طبیعت و گیتی، هیچ چیز جاودان نیست، هر چیزی آغازی دارد و پایانی. که با این دانش، باورهای گذشتگان نقض می‌گردد. انسان تا نزدیک به 200 سال پیش، کوه‌ها را نماد پایداری و پایندگی می‌پنداشت اما در قرن هجدهم دانستیم که کوه‌ها نیز ، آغاز و پایان دارند. ارسطو بر این...
ادامه خواندن

بررسی رقص - تاتر کلاسیک و سنتی کاتاکالی


مقدمه: بهتر است پیش از هر چه تمامی تعاریفی از آن چه ما در باره رقص یا حرکات موزون در ذهن داریم را درباره رقص های سنتی و کلاسیک شبه قاره هند به دور افکنیم چه این رقص ها نه تنها برای ایجاد هیجان و لذت آنی بلکه برای هدفی والاتر یعنی توضیح و تشریح حماسه های بزرگ هند یعنی ماهابهارتMahabharata و رامایانا Ramayana اختراع و ایجاد شده اند و هم چنین رقص در هند نوعی از عبادت و ستایش می باشد .لازم به ذکر است که پایه تمامی رقص های کلاسیک هند حرکات ورزش یوگا می باشد .بهتر است بدانیم که در هند رقص و موسیقی ریشه آسمانی و االهی دارد,داستانی در بسیاری کتب مذهبی هندوان ذکر شده که نشان دهنده این امر می باشد بدین مضمون که زمانی که جهان از ظلم و جنایت پر شده بود برهما Brahma خدای آفریینده در دین هندو رقص و موسیقی را...
ادامه خواندن

مرا نکشید، من عاشق زندگی‌ام؛ پازولینی‌ام


  من از اين ناخوانده‌هاي تقدير و يکي از آن‌ها مي‌گويم و هنوز مبهوتم: فاشيست‌ها پير پائولو پازوليني را بي‌رحمانه در «اوستيا ليدو» شهرکي ساحلي در پنجاه کيلومتري «رم» مي‌کشند؛ شاعر، نويسنده، پژوهشگر، فيلمنامه‌نويس، نمايشنامه‌نويس، کارگردان سينما با ضربه‌هاي پياپي چماق به دست فاشيست‌ها بر شن‌هاي اوستيا کشته مي‌شود. من اين خبر را خوانده‌ام؛ سال 1975 است و مطلقا نه رم را ديده‌ام و نه اوستيا ليدو را مي‌شناسم، اما دو سال بعد و در سال 1977 خانه‌اي در اوستيا ليدو اجاره مي‌کنم و از عجايب زندگي‌ام اين است که خانه‌ام به قتلگاه پازوليني چنان نزديک است که نمي‌توانم آن صحنه را از ذهنم دور کنم. شب‌هاي طوفاني صداي همسايه روان پريشمان که از طوفان مي‌ترسد و از تراس خانه‌اش به دريا فحش مي‌دهد و بطري‌هاي مشروبش را به‌طرف موج‌ها پرت مي‌کند، من را به ياد فريادهاي پير پائولو پازوليني مي‌اندازد. در صبح‌هاي غير طوفاني صداي ماهيگيري را مي‌شنوم که...
ادامه خواندن

مانه: یک انقلاب نمادین(12)

manet still life
پیر بوردیو برگردان ناصر فکوهی تاثیر برخورد میان اثر فاخر و اثر مبتذل دومین تخطی: استنادهای تاریخی هستند. نخستین ملاحظه: نقد‌های دوره مانه که  دارای استنادهایی تاریخی، یعنی اشاره به  «وام‌گیری»هایی از نقاشی‌های گذشته داشته باشند، معدودند ( سه یا چهار  مورد در باره این تابلو)  در حالی که نقدهای امروزی بسیار به این مساله توجه کرده‌اند.  به قول اروین پانوفسکی، این یکی از میانبرها به شمال‌نگاری است: وقتی کسی خودش را یک منتقد  تیزبین می‌داند، برایش افتخارآمیز است که در یک نقاشی،  یا حکاکی یا در یک چاپ سنگی، استناد[های تاریخی] بیابد؛ در حالی که در نزد با فرهنگ‌ترین ناقدان هم‌دوره مانه (برای نمونه توره) جز چند مورد استثنایی، بسیار کم به استنادهای تاریخی اشاره می‌‌شود. این نکته، خود یک داده تاریخی درباره نگاه تاریخی  ِ نقد تاریخی در آن دوره است. این نقد، هدف خود را  روایت  تاریخی می‌داند که تابلو روایت می‌کند و نه  روایت تاریخی که...
ادامه خواندن

نقش خاطره انگیز خیابان های تهران با قلم مسعود کیمیایی

سرودهای مخالف ارکسترهای بزرگ ندارند اثر مسعود کیمیایی
نقش خاطره انگیز خیابان های تهران با قلم مسعود کیمیایی گذری در رمان "سرودهای مخالف ارکسترهای بزرگ ندارند" گاهی می شود در خیابان های یک شهر گذر کرد بی حضور در آن شهر؛ و صرفاً از خلال تصاویری جاندار که هنرمندان (نویسندگان، یا فیلمسازان و...) به تماشا گذاشته اند؛ مثل تصاویر روشن و واضح بلوارهای پاریس در آثار بالزاک، یا خیابان های سن پترزبورگ در آثار داستایفسکی، تولستوی و گوگول، و کلاً رمان های رئالیستی. مسعود کیمیایی هنرمندی است که همواره سعی داشته شهر تهران را، با جزئیات کامل، و مرام و منش مردمان آن، در آثارش نشان دهد. از محمد تهامی نژاد، استاد پیشکسوت سینمای مستند ایران، نقل است: "... شهر تهران تا قبل از مسعود کیمیایی و نسل او، هویت چندان مشخصی نداشت..." که منظور نسل موج نوی سینمای ایران است. کیمیایی در آثار خواندنی اش نیز، تصویری مستند و ماندگار از تهرانی ها و خیابانها و مکانهای...
ادامه خواندن

آتش بزرگ شادی


  پیر دسوس برگردان مکرم روحی پور برندز هاید اثر آرنو اشمیت، برگردان از آلمانی کلود ریل، تریسترام، اوش، ٢٠١٧، ١٨٦ صفحه، ١٩ یورو هیچگاه نمی توان با احساس امنیت به دنیای کتاب های آرنو اشمیت (١٩٧٩-١٩١٤) وارد شد: از همان قدم های نخست به چیزی برخورد می کنید، چیزی جلویتان را می گیرد و سکندری می خورید. خودش هم به این موضوع آگاه است، زیرا در برندز هاید می نویسد: «هرگاه مردم تشویقت کردند، از خودت بپرس: کجای کار را اشتباه انجام داده ام؟» بنابراین باید به عزم انتشارات تریسترام برای چاپ مجدد آثار این نویسنده ، که پیش از این به طور گسترده ای توسط کریستین بورژوا و موریس نادو منتشر شده بود، و به ویژه برای انتشار کتاب معروف « شبی با حاشیه طلا» تبریک گفت. اخیرا نسخه ای جیبی از رمان قلب سنگی (١) به برندز هاید اضافه شده است. البته باید بر این موضوع اغلب...
ادامه خواندن
برچسب ها:

تاملي بر مشکلات نظريه‌ي بوردول و نئوفرماليسم: غافلان در جهان امن پيشانظريه


امين حامي‌خواه نئوفرماليسم در نظريه فيلم که غالباً با چهره‌هايي چون ديويد بوردول، نوئل کرول و کنت استايگر شناخته مي‌شود براي دانشجويان سينما در ايران به‌ويژه در فيگور ديويد بوردول، به دليل اهميت مبالغه‌آميزي که کتاب‌هايش به‌عنوان منابع کنکور سينما! پيدا کرده؛ قابل بازيابي است. اما به‌مانند همه‌ي فقدان‌ها و کسالت‌هاي فکري مشابه در اين سرزمين، جريان نئوفرماليسم نيز مورد تبيين و بازانديشي عميق قرار نگرفته ‌است. در اين نوشته مي‌کوشم مشکلات و محدوديت‌هاي نظري نئوفرماليسم را به مثابه نقيصه‌هاي آن بيان کنم. از اواخر دهه‌ي 60 کريستين متز، نظريه‌ي نشانه‌شناسانه و روانکاوانه را به مثابه کلان نظريه در نظريه‌ي فيلم نويد مي‌دهد. دهه‌ي 60 دوران طلايي نقد فيلم است؛ نقد در تنشي انضمامي، متعين و با بدنه‌ي اصلي سينما در ارتباط است. چنان‌که جدال قلمي دو منتقد مهم اين دوران: پالين کيل و اندرو ساريس به چاپ‌هاي فراوان در مجلات مي‌انجاميد. جامعه‌ي ملتهب سياسي به نقد فيلم امکان رشد...
ادامه خواندن

«شنبه های سینما و فرهنگ»: برنامه جدید انسان‌شناسی و فرهنگ با همکاری «پلک تهران» و «موسسه بهاران»


برنامه «شنبه های  سینما و فرهنگ»: برنامه جدید انسان‌شناسی و فرهنگ با همکاری «پلک تهران» و «موسسه بهاران»  از  15 مهر ماه 1396 هرشنبه در قالب نمایش یک فیلم و ارائه یک سخنرانی تحلیلی درباره آن برگزار می شود. سینما امروزه بخشی جدایی ناپذیر از زندگی ما است. سالهاست که یا به خواست خود سینما را همدم لحظات خاص و حساس زندگیمان کرده‌ایم و یا بی‌آنکه بدانیم سینما خود را همدم ما دانسته و به اعماق ناپیدای ذهنمان راه پیدا کرده‌است و در لحظاتی که هیچ انسان و هیچ چیز در جهان واقع، یارای همراهی ما را نداشته، تصاویر روی پرده‌ی نقره‌ای همراهِ همدل ما بوده‌اند. تماشای فیلم‌ها در شرایط مختلف سنی، در مکان‌های مختلف و با تفکرات غالب متفاوت در هر دوره‌ی زندگیمان، تجربه‌ای نو را پدید آورده‌است؛ این تجربه به جایی رسیده‌است که آنقدر به قهرمان روی پرده نزدیک شده‌ایم که ساعت‌ها بعد از تیتراژ پایانی هم با...
ادامه خواندن

نگاهی کوتاه به فیلم «سارا و آیدا» اثر مازیار میری


دو نام «سارا وآیدا» با توجه به دو شخصیت اصلی دقیق و همخوان انتخاب شده اند. "سارا" (غزل شاکری) به معنی راستگو، پاک و خالص و "آیدا"(پگاه آهنگرانی)به معنای خوشحال ویاری‌دهنده. فیلم را می‌ توان از دیدگاه‌های گوناگونی بررسی کرد اما در اینجا ما به صورتی موجز، تنها به معرفی کوتاهی از آنبسنده می کنیم.«سارا و آیدا»شکل و ساخت خوبی دارد و چندین پرسش اساسی و مهم فلسفی، جامعه شناختی و روانشناختی را مطرح می کند: نخست آنکه،آیا ما مجاز هستیم و اختیار داریم برای نجات یک انسان، در زندگی روز مره خود دست به کاری غیر‌قانونی بزنیم یابر خلاف عرف عمل کنیم؟ و با این عمل(صرف نظر از درستی یا نادرستی آن) حق دیگران را ضایع کنیم؟ حتی اگر شخصی که نجاتش می دهیم،به نزدیکی یک مادر برای ما باشد؟ در این پرسش اخلاق و قانون با یکدیگر در هم می آمیزند و درگیر می شوند و باید پرسید...
ادامه خواندن

جهان کتاب شمارۀ 339 – 340 مرداد – شهریور1396


در آغاز این شماره، نامه‌ای از پراگ آمده است به قلم پرویز دوائی با عنوانِ «طاهرانه...». گشت و گذاری در باغ بزرگ نباتات و تماشای لاله‌های افراخته نویسنده را می‌کشاند به شعر باباطاهر و لاله‌زارهای ایران... «قد کشیده‌اند وسط باغچه‌ها با یک حالت تفاخری انگار، مثل بلندبالای برازندة باریک‌اندامی که به رقص... ببخشید!... به اجرای "حرکات موزون!" برخیزد، و روی این خاصیت که ساقه‌هایشان بلند و باریک است و کلّه‌ها به نسبتِ ساقه سنگین، با کم‌ترین نسیمی به پیچ‌وتاب درمی‌آیند... بساط پُررونقشان این روزها بیشتر از هر گل و گیاه دیگری نظر آدم را می‌گیرد و پای آدم را در برابرِ این سفرة قلمکار سُست می‌کند. آدم می‌ایستد و سیر نگاه می‌کند، ولی هرچه که نگاه را به اطراف می‌چرخاند، در هیچ کجا دور یا نزدیک در اطراف این لاله‌ها و اصلاً در این باغ و سرتاسر این محلة سرسبز نشان از قبری و سنگ گوری نیست که آن آقای...
ادامه خواندن

پرونده ای درباره حاتمی کیا


  سیاوش حق بین کار درسی مجموعه ای از نوشته و مطالب گردآوری شده در محیط اینترنت درباره ابراهیم خانمی کیا و سینمای او. مقدمه: ابراهیم حاتمی کیا از نسل اول فیلمسازان بعد از انقلاب به شمار می آید. او متولد سال ۱۳۴۰ است. وی یکی از فیلمسازان ژانر دفاع مقدس (جنگ) محسوب می شود که با ساخت آثاری همچون دیده بان و مهاجر خود را معرفی کرد. ی دانش آموختهٔ رشته فیلمنامه نویسی از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر است. وی فعالیت های سینمایی خود را با ساخت فیلمهای کوتاه و مستند در رابطه با سینمای جنگ آغاز کرد. حاتمی کیا پس از گذشت حدود ۲ دهده هنوز هم فیلمسازی درباره جنگ و شرایط آدمهای جنگ را رها نکرده است. در آثار او کمتر نشانی از قهرمان سازی های کاذب و غیرواقعی دیده می شود بلکه آدمهای آثار او از نمونه های واقعی گرفته شده اند و به همین دلیل آثار حاتمی کیا...
ادامه خواندن

ژان کوکتو، دروغی که حقیقت را می‌گفت

ژان کوکتو
مریم شرافتی درباره‌ی ژان کوکتو، نویسنده، شاعر، نمایشنامه نویس، نقاش و سینماگر فرانسوی در ایران بسیار کم نوشته اند و به همین دلیل نسل جوان او را به خوبی نمی شناسند. بعضی کوکتو را شیاد، برخی دیوانه و بسیاری او را نابغه می دانند. ژان کوکتو طعم موفقیت را در سنین جوانی چشید و تا زمان آغاز جنگ جهانی اول درسال 1914 درمحافل اشرافی وهنری رفت‌وآمد می‌کرد. از سال 1917و بعد از آشنایی با پیکاسو، آپولینِر و ساندرار، با بسیاری دیگر از نوابغ قرن آشنا شد و از آن پس درتمام جنبش های [ادبی وهنری] آن زمان؛ از باله‌های روسی تا کوبیسم و سورئالیسم شرکت کرد. در سال های دهه‌ی30 [میلادی] به سینما و تاتر روی آورد: خون شاعر، والدین ترسناک، وصیتنامه‌ی اورفه و... همگی نشان از استعداد او داشتند. اولین بیانیه روز جهانی تئاتر در ۱۹۶۲ را او صادر کرد. کوکتو که در جستجوی تجربه و کشف مرزهای تازه...
ادامه خواندن

كُشته از بس كه فُزون است كفن نَتوان كرد*


جواد طوسي: آغاز آفرينش و پيدايش انسان با ستيز ميان فرزندان آدم (هابيل و قابيل) همراه بود كه ريشه در خشونت داشت. خداوند هابيل را بر قابيل ترجيح داد و خشونت در حسادت شكل گرفت. در ادامه, موجوديت و بقا و اضمحلال دولت‌ها, حكومت‌ها, نژادها و برخي نحله‌هاي فكري نيز با خشونت عجين شد. با اين وصف, سينما به عنوان يك رسانه‌ي مدرن تصويري و نمايشي مگر مي‌تواند بدون توسل به خشونت به ثبت بي‌واسطه واقعيت و روايت‌هاي تاريخي, اجتماعي, سياسي بپردازد؟ قاعدتاً بخشي از قواعد بازي در اين رسانه براي روايت‌پردازي و جذب مخاطب, نمايش خشونت است. كافي‌ست تا در ماهيت و نشانه‌هاي برخي از ژانرهاي مهم و مطرح سينما همچون وسترن, جنگي, نوآر و وحشت دقيق شويم تا بپذيريم كه در زيبايي‌شناسي‌شان خشونت نقش موثر بصري و رواني دارد. و باز مروز كنيم شماري از آثار شاخص سينماي ايران و جهان همچون پدرخوانده, هفت سامورايي, اينك آخرالزمان, جويندگان,...
ادامه خواندن

ساز و کار ديکتاتور


آنتوني بورلو برگردان عبدالوهاب فخرياسري لئوناردو شاشا (١٩٨٩-١٩٢١) به فضيلت خرد باور داشت. عاشق داستان‌هاي چندخطي (داستان‌چه)، روايت‌هاي کوتاه و روح‌بخش، و حکايت‌هاي جمع و جور بود. نبوغ‌اش در اشکال خرد -حکايت‌هاي ولترگونه، رمان‌هاي پليسي، حاشيه‌نويسي بر کتاب‌هاي ديگران- و داستان‌هايش اغلب در محدوده‌هاي تنگ جغرافيايي -سيسيل، سرزمين زادگاه‌اش، شهرستان‌اش، حتي روستايش- جاي مي‌گرفتند. نه به خاطر شهرستاني بودن، بلکه به اين دليل که مي‌انديشيد جزء دربرگيرنده کل است و خرد کلان را در خود دارد و اين که رويدادي متفاوت، داستاني ساده، مي‌تواند واقعيتي کم و بيش غبارآلود را قابل فهم و دريافت سازد. از نظر شاشا هيچگاه جاي انديشيدن درباره سياست، تاريخ و حتي متافيزيک خالي نبوده، اما اغلب آن بر سر سوزن، بر سر هسته‌اي‌ خرد اما سخت و غيرانتزاعي آرميده است. از اين رو، هيچ جاي شگفتي نيست که زندگي ادبي‌اش را با گردآوري چند قصه‌ کوتاه -سي‌تايي داستان بسيار کوتاه درباره حيوانات، هر يک در...
ادامه خواندن

خطرات خواندن: چرا خواندن می‌تواند خطرناک باشد؟


یزدان منصوریان مقدمه من کتابدارم و تا امروز بخش عمده‌ای از زندگی‌ام با کتاب‌ها و در میان قفسه‌های کتاب سپری شده است. مقاله‌هایی هم در ستایش خواندن نوشته‌ام و مدلی با عنوان «پنج‌ضلعی مطالعه»  پیشنهاد کرده‌ام. به آن امید که این مدل بتواند به سهم خود چارچوبی برای رسیدن به «مطالعۀ مؤثر و مولد» فراهم آورد. ضمناً، «نظریه‌های خواندن»  و «مطالعات خواندن»  نیز از حوزه‌های پژوهشی موردعلاقه‌ام هستند. مقاله‌ای هم با این عنوان نوشته‌ام که از «خواندن رهایی نداریم» و در جایی دیگر از «یازده پاداش خواندن رمان» سخن گفته‌ام و در چندین نشست دربارۀ «لذت خواندن ادبیات» سخنران بوده‌ام؛ اما اکنون که نوشته‌های خودم و همکارانم را مرور می‌کنم، به نظرم می‌رسد ما معمولاً با این پیش‌فرض دربارۀ ضرورت و اهمیت خواندن صحبت می‌کنیم که گویی همۀ ما از تمام مهارت‌های لازم برای مطالعۀ مؤثر برخورداریم؛ یعنی به‌خوبی می‌دانیم که چگونه راه خویش را در میان انبوه آثار و...
ادامه خواندن

معرفی کتاب: مطالعات فرهنگی، مصرف فرهنگی و زندگی روزمره در ایران 


به اهتمام: عباس کاظمی ناشر: انتشارات جهاد دانشگاهی واحد تهران  سال انتشار: 1387 تیراژ: 1000 نسخه  تعداد صفحات: 355     مطالعات فرهنگی شاخه‌ای از نظریات انتقادی است. مرز دقیقی برای این حوزه نمی‌توان مشخص کرد، زیرا تنوع در آن بسیار است، به طوری که همه‌ی تلاش‌ها برای مشخص کردن مرز این رشته به شکست انجامیده است. برخی هم معتقدند که تعیین مرز مشخص برای یک رشته در علوم اجتماعی همیشه با مشکل مواجه بوده است. دورکیم نیز به رغم تلاش برای جدا کردن جامعه‌شناسی از سایر رشته‌ها کاملا موفق به این کار نشد. پس، این فقط مسئله مطالعات فرهنگی نیست که درگیر مشخص ساختن مرز خود است. اما می‌توان از مفاهیمی سخن گفت که عمدتا در این گرایش مطرح‌اند. فرهنگ، بازنمایی، سیاست فرهنگی،ایدوئولوژی، فرهنگ عامه، هژمونی، هویت و ...  این‌که در این¬جا بر مفهوم (رشته) این‌قدر تاکید می‌شود به این سبب است که رشته بودن مطالعات فرهنگی محل بحث...
ادامه خواندن

معادله خوشبختی


 آرنو دو مونژوی برگردان بابک دهقان  درسال ۱۹۲۰، هنگامی که اوگنی زامیاتین،« ما»، اولین اثر قرن بیستم درباره  ویران شهر* تخیلی، را نوشت هیچگاه تصور نمی کرد که عرصه پهناوری را می گشاید که نویسندگان دیگری همچون آلدوس هوکسلی(Aldous Huxley)، ژورژ اورول(George Orwell)، آرتور کوستلر(Arthur Koestler)، ایرا لوین(Ira Levin) .... دست به اکتشاف آن خواهند زد. مهندس صنایع کشتی سازی، بلشویک از همان لحظات آغازین ۱۹۰۵ وآشنای زود هنگام با دادگاه های تزاری، او در سن سی سالگی حتی نویسنده ای مشهور بشمار میرود. در کتاب خویش«زمستان شاد ومهیب ۱۷-۱۸، وقتی همه چیزمی لرزد، دیوانه وار بسوی آینده ای ناشناس»، او تمامی استعداد خود را درخدمت انقلاب میگذارد و یکی از گردانندگان اصلی زندگی پر شورادبیات آن زمان میشود. دیرزمانی لازم نیست که او درک کند که روح «آزاده گی» ۱۹۱۷ توسط «کارمندان دوست داشتنی» مصادره شده است. ازاینرو، تو گویی برای اجتناب از ورشکستگی وخیانت به آرمان ها، اواین...
ادامه خواندن

چون نگه می‌کنم نمانده کسی


بيش از سي سال از آشنايي و دوستي ام با قدرت الله مهتدي ميگذرد. همسن و سال من بود و او را سه شنبه ها در دفتر انتشارات يزدان، در محضر استاد و دوست دانشمند مشترکمان، دکتر محمدعلي اسلامي ندوشن، ميديدم. در روزهايي که استاد در تکاپوي انتشار مجله «هستي» بود، ما هم يادداشتها و ترجمه هايي در اختيار ايشان ميگذاشتيم. در نخستين ديدارمان اين مهتدي بود که نزد من آمد و خودش را معرفي کرد. همان موقع دانستم که از کتابخوانهاي قهار است. عشقش کتاب بود و از آن سيرايي نداشت. با حيرت ديدم که حتي اغلب ترجمه هاي گمنام مرا هم خوانده بود! نه فقط کتابخوان، بلکه کتابشناس بود و اخبار جهاني آن را نيز تعقيب ميکرد. ميدانست کدام کتاب به فيلم سينمايي يا سريال تلويزيوني تبديل شده است. درباره کتاب «کلوديوس» حتي نوار ويدئويي سريال هفت ساعته بيبيسي را ديده بود و آن را تعريف ميکرد. از...
ادامه خواندن

گفت‌و‌گو با «محمد چرم‌شير» پيرامون‌ِ نخستين روزهاي آموختن، نوشتن و تنفس در هواي تئاتر من، عباس معروفي، سيد‌علي صالحي و ديگران


  امين عظيمي  «محمد چرم‌شير» بدون شک يکي از مهم‌ترين نمايشنامه‌نويسان تاريخ صد و اندي ساله‌ي نمايشنامه‌نويسي ايران است. مردي که بي‌وقفه مي‌‌نويسد و عشق به آموختن و آموزاندن در هر کلام و سطر و نگاهي که از او در هوا پراکنده مي‌‌شود, قابل رديابي است. در روزگاري که هنر، ادبيات و تئاتر همچون غذاهايي فوري و بي‌مايه به وفور پيرامون ما را در بر گرفته، چرم‌شير از نخستين روزهاي آموختن‌اش در دانشکده هنرهاي دراماتيک مي‌‌گويد، از عشق بي‌و حد و حصر به دانستن که با جريان انقلاب فرهنگي سال‌هاي 1359 تا 1362 مصادف مي‌‌شود و او را به همراه حلقه‌ي دوستان و همکلاسي‌هايش همچون عباس معروفي، اصغر عبداللهي، محمدرضا صفدري و... براي يادگيري بيشتر به اعماق اجتماع مي‌‌فرستد. گفت‌‌و‌گو با اين نمايشنامه‌ويسِ دغدغه‌مند مي‌‌تواند فارغ از ارزش‌هاي تاريخي‌اش براي نويسندگان و اهالي تئاتر و سينما، نشانگرِ رويکرد نسلي به هنر و ادبيات است که با تمامي‌‌وجود حقيقت وجودي آن...
ادامه خواندن