ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

درسگفتارهای کلژ دو فرانس پیر بوردیو؛ مانه : یک انقلاب نمادین (28)


  برگردان ناصر فکوهی ناقدان معاصر مانه، پیوسته پرسش‌هایی را درباره اغراض او مطرح می‌کنند و حتی از این هم بدتر، اغراضی را به او نسبت می‌دهند. یعنی او را متهم می‌کنند که دارای یک فلسفه غرضمندانه در نقاشی است، برای نمونه معتقدند هدف او تخریب، تحریم و [توجیه] بی‌استعدادی و ... بوده است. اگر من فکر نمی‌کردم که این مسئله غرضمندی اهمیت دارد، آن را مطرح نمی‌کردم، زیرا اگر شما تحصیلات ادبی داشته باشید، اگر اندکی در جریان مباحث نقد [ادبی] در فرانسه امروز باشید، اگر این پرسمان را در ذهن داشته باشید، قاعدتا باید نکته‌ای را که در جلسه گذشته گفتم، شنیده باشید – منظورم آن است که در این تابلوی مانه معانی بسیار بیشتری از آنچه خودش تصور می‌کرد، وجود دارد – همچون بازتابی از همان فلسفه اثر هنری ِ بدون مولف به گونه‌ای که بارت و فوکو در رابطه با بلانشو(1) مطرح کرده‌اند. این نقد ساختارگرایانه...
ادامه خواندن

رمان «آ» اثر لیلا صادقی


صادقی، لیلا، ۱۳۹۶، رمان آ، تهران، نشر مروارید، چاپ اول، ۹۲ صفحه رمان «آ» درباره‌ی شخصیتی به نام «آ» است که به صورت تصادفی با ازدحام جمعیت در میدانی به نام آ مواجه می‌شود. در این ازدحام در برخورد با شخصیت‌های متفاوت، داستان‌های متفاوتی شکل می‌گیرد که نقطه‌ی اشتراک شخصیت‌های‌ تمام این داستان‌ها از جمله پروانه، بهزاد، فرناز یا فرهاد، لیلا و بسیاری دیگر با شخصیت اصلی، وجود اولین حرف الفبا در نام آن‌هاست که همین حرف مشترک، باعث سرنوشتی مشترک برای همه‌ی آن‌هایی می‌شود که بخاطر حضور خود در میدان آ وارد قلمروی این داستان می‌شوند. رمان در ساختار فرهنگ لغت با مدخل آ به روایت داستان‌ها می‌پردازد. در مقدمه‌ی رمان مدخل‌های متفاوتی از شیوه‌های متفاوت تلفظ و کاربرد آ وجود دارد که همانند لغت‌نامه به معرفی شخصیت‌ها به مثابه‌ی واژه می‌پردازد، سپس در سرفصل‌های رمان که از ساختار مراحل تبدیل کرم ابریشم به پروانه استفاده می‌شود، به صورت...
ادامه خواندن

پیرامون "خوانش متن"، معنا- تصویر"، و "ناخودآگاهی جمعی"


  برتولت برشت در مطلبی با عنوان "سخنان دراماتورژ درباره تقسیم نقش ها" می گوید: «هنر رئالیستی می رزمد، و البته علیه تصورات غیررئالیستی. ما نباید فقط توضیح دهیم که واقعیت چگونه است، بلکه باید بیان کنیم که واقعیت واقعاً چگونه است.» در این جمله ی برشت – که خود جای تفسیر بیشتر دارد - واژه ی "تصورات" قابل تأمل است. تصورات یا تصاویر ذهنی چه زمانی شکل می گیرند؟ تا چه زمانی در حافظه ماندگارند؟ و حامل چه معناهایی هستند؟ آیا می شود به طور آگاهانه این تصاویر را تصحیح کرد؟ و آیا در یک جامعه ی فرهنگی مشترکاتی در «معنا – تصویر»ها وجود دارد؟ اینها برخی سؤالاتی است که برای پاسخ به آنها ابتدا مروری داریم روی چند اصطلاح: "خوانش متن"، "معنا- تصویر" و "ناخودآگاهیِ جمعی" فرض این است بپذیریم ذهن ما در طول حیات، مدام در حال پردازش تصویرهایی است برای سپردن به حافظه؛ و نیز این...
ادامه خواندن

کتاب وابی سابی اثر لئونارد کورن


  کتاب وابی سابی (برای هنرمندان، طراحان، شاعران و فیلسوفان) اثر لنونارد کورن، ترجمه فاطمه کاوندی و فاطمه چهرگان، نظر نظر   مقدمه کتاب:   وابی–سابی (1) زیبایی اشیای معیوب، زوال‌پذیر و ناقص است. زیبایی اشیای ساده و محقر. زیبایی اشیای غیرمتعارف و نامرسوم. ویرانی یک زیبایی. بی‌شک انگیزه‌ی نوشتن این کتاب، توجه گسترده‌ به مراسم چای در ژاپن بود. زیبایی‌شناسی ژاپنی وابی–سابی ارتباطی فراوان با مراسم چای دارد و این رویداد حاکی از تجربه‌ی عمیق وابی–سابی است. هیروشی تشی‌گاهارا (2)؛ ایمتو(3) ی (استاد اعظم) مدرسه‌ی گل‌آرایی سوگتسو (4) به سه آرشیتکت بسیار معروف و مدگرای ژاپنی مأموریت داد تا برداشت خود را از محلی جهت مراسم صرف چای طراحی کنند و بسازند. ضمناً تشی‌گاهارا خودش نیز می‌خواست طرح چهارم را بسازد. من پس از تقریباً سه ساعت سفر با قطار و اتوبوس‌ از دفتر کارم در توکیو، به محل رویداد رسیدم، محوطه‌ی اقامت‌گاه تابستانی سلطنتی قدیمی. برخلاف تصورم، در...
ادامه خواندن

درباره بهجت صدر


نقاش طبقه نوزدهم! محمد شمخانى: «بهجت صدر» آدم پرتحرك و شلوغى است. زياد حرف می‌زند و كمتر بروز می‌دهد و جالب آنكه برخلاف خيلى از هنرمندان زن كه دیده‌ام بسيار خوش‌بین است و كمتر از در گله و شكايت و غيبت درمى آيد. بسيار هم از بزرگداشت موزه هنرهاى معاصر خشنود است. خشنود از اينكه بالاخره شرايطى براى معرفى يكجا و یک‌باره آثارش پيش آمده است. فقط كمى از اينكه بعضى كارهايش روى ديوار نرفته و به خانه بازگشته اظهار تعجب می‌کند........   متولد ۸ خرداد ۱۳۰۳ اراك فارغ‌التحصیل دانشكده هنرهاى زيبا دانشگاه تهران - ۱۳۳۳ فارغ‌التحصیل آكادمى روبرتو ملى و آكادمى هنرهاى زيباى ناپل - ۱۳۳۸ شركت در دو دوره بى ينال جهانى ونيز استاد دانشكده هنرهاى زيباى دانشگاه تهران - ۱۳۵۹ـ۱۳۳۸ برنده جايزه بزرگ سومين بى ينال نقاشى تهران - ۱۳۴۱ دريافت بورس فرصت مطالعات دانشگاهى - ۱۳۴۵ برگزارى نمايشگاه انفرادى در گالرى «پينچو» رم - ۱۳۳۶ برگزارى...
ادامه خواندن

«توران خانم»: نگاهی نقادانه به آموزش!


فیلم توران خانم که گوشه ای از زحمات توران میرهادی را در شورای کتاب کودک به تصویر کشید، مرا با خود به خاطراتی دور برد. کلاس سوم ابتدایی بودم، که جلد «الف» مجموعه دانشنامه کودکان و نوجوانان را از دوست پدرم عیدی گرفتم. همسر ایشان آن موقع در شورای کتاب کودک فعالیت می کرد. یادم است که وقتی برای عید دیدنی به خانه ما آمدند با آب و تاب درباره این کار عظیم که به تازگی شروع شده بود، صحبت می کردند. من که آن موقع کلاس سوم بودم از صحبت های ایشان چیزی سر در نمی آوردم. اینکه تمام مطالب مرتبط با یک حرف الفبا در یک کتاب گنجانده شود، برایم هیچ معنای خاصی نداشت، و چه اهمیتی می توانست برایم داشته باشد؟ در تمام مدت به قطر و ابعاد کتاب خیره بودم، از جلد ضخیم و سبزرنگ آن خوشم می آمد و اینکه تمام برگ هایش روغنی بودند....
ادامه خواندن

درباره پرويز مؤید عهد


معمار مصلا محمد شمخانى خیلی‌ها باور نمی‌کنند كه دكتر «پرويز مؤید عهد» ۱۷ سال در ايران حضور دارد و از حضور او نه خبرى هست و نه آن‌چنان يادى. تنها می‌بینند كه ديوارهاى سيمانى مصلاى بزرگ تهران در هياهوى اين شهر بی‌آغاز و انجام بالا می‌رود و كامل و کامل‌تر می‌شود و به «اقامت» نزدیک‌تر. پس پشت همه ديوارها و طراحى چشمگير آن، اما چهره مردى پيداست كه همت خاصى در احياى معمارى ايران پس از اسلام داشته و دارد و نوآوری‌ها و نو گویی‌هاى او همراه با حفظ ظرايف و لطايف تاريخى و ملى زبانزد جامعه مهندسى و معمارى ماست......   - متولد اول اسفند ۱۳۰۸ تهران - دكتراى معمارى از بوزار پاريس - دكتراى شهرسازى از سوربن - تدريس در دانشكده هنرهاى زيبا دانشگاه تهران ـ دهه چهل ـ - رئيس دانشكده هنرهاى تزئينى ۱۳۵۲ ـ ۱۳۴۸ - دريافت نشان درجه اول معمارى از دانشكده سلطنتى انگلستان در...
ادامه خواندن

«بدون تماشاگر خوب سینمای خوب وجود ندارد»


گفتگوي محمد حقيقت با عباس کيارستمي درباره ي « طعم گيلاس» ( چهاردهم شهريور هفتاد و شش - پاريس ) توضيح: فيلم طعم گيلاس بعد از به دست آوردن نخل طلا (جشنواره کن 1997) در26 نوامبرهمان سال در فرانسه به نمايش عمومي در آمد. کمپاني ( سي بي 2000) پخش کننده فيلم يک پرونده ي مطبوعاتي درست کرد وازمحمد حقيقت خواست گفتگوئي با عباس کيارستمي درباره فيلم ترتيب دهد. ترجمه ي اين گفتگو از فرانسه به فارسي توسط سعيد نوري انجام شده است. عباس کيارستمي درخواست کرده بود اين شعر خيام درپرونده ي مطبوعاتي چاپ شود. اي بس که نباشيم و جهان خواهد بود     ني نام زما و ني نشان خواهد بود زين پيش نبوديم و نبد هيچ خلل          زين پس چو نباشيم همان خواهد بود محمد حقيقت: عنوان فيلم شما،«طعم گيلاس» چه معنايي دارد؟ عباس کيارستمي: من به سه عنوان مختلف فکر کرده بودم:...
ادامه خواندن

نگاهی به فیلم «یک اتفاق مبارک»


فیلم (A happy event) (یک اتفاق مبارک) فیلمی به کارگردانی رمی بزانسن (Remi Bezancon) و با بازی لوئیس بورگین (Louise Bourgoin) و پو مارمای (PioMarmai) در سال 2011 ساخته شده است. عنوان فیلم، از همان ابتدا، نوید اتفاق‌ یا اتفاق‌های خوب و شاد را به خواننده می‌دهد و مخاطب خود را برای یک اتفاق خوب آمده می‌کند. محوریت فیلم در مورد دختر و پسری است که باهم آشنا می‌شوند و ازدواج می‌کنند و بچه‌دار می‌شوند. به نظر ایده جدیدی نمی‌آید و شاید گفت در فیلم‌های بسیاری وجود داشته است مخصوصاً اینکه داستانی خطی هم دارد. اما فیلم سعی می‌کند با نگاهی مدرن و امروز‌ی‌تر به این موضوع بپردازد و شاخ و برگ دهد. ابتدای داستان در مورد آشنایی این دختر و پسر است که چاشنی طنز دارد، اما هرچه فیلم بیشتر جلو می‌رود جدی‌تر می‌شود. دریک آشنایی ساده دختری باهوش و دانشجو فلسفه و مشغول نوشتن رساله و پسری که...
ادامه خواندن

معرفی کتاب «جامعه شناسی تئاتر»


کتاب جامعه شناسی تئاتر پژوهشی اساسی برای شناخت موجبات پیدایی و ریشه‌بندی تئاتر و دگرگونیهایش در جوامع غرب، از تراژدی های یونان باستان تا نمایشهای دینی قرون وسطا و درامهای درخشان عصر الیزابت و اسپانیای آن روزگار و نمایش‌نامه های نویسندگان امروزی است. به اعتقاد جلال ستاری کتاب جامعه شناسی تئاتر از جمله منابع دست اول در زمینه جامعه شناسی هنر و بویژه جامعه شناسی تئاتر است که علاوه بر مد نظر قرار دادن تاریخ تحول تئاتر از دیدگاه جامعه شناسی، بر نکاتی تأکید دارد که بجاست در جامعه ما مورد بحث و مداقه قرار گیرد. نکته نخست این است که درام‌نویسی از قلمرو ادبیات جداست و ساختار زبانی خاص خود را دارد، و نکته دیگر اینکه نمایش‌های مذهبی و آیینی همچون تعزیه، تئاتر نیست، زیرا به اعتقاد ژان دووینیو، تئاتر خلاقیت زیبایی شناختی هدفمندی برای تسخیر فضای خودجوشی و آزادی است، در حالیکه تعزیه نمایش آیینی است که در...
ادامه خواندن

نگفتن برای کامل گفتن


تحليل ژان دوشه  در جلسه ‌ ي نمايش فيلم «باد مارا خواهد برد»  در سينماتک فرانسه در سال 2012 يافتن مسير الهامِ کيارستمي در اين فيلم ساده است. تمام کنش فيلم به سادگي با رفتن و ديدن تهران و ديدن دنياي امروزي آن روشن مي ‌ شود؛ گزارشي که نشان ‌ گر رسوم کهن در دل ايران قديمي است؛ از ايراني که بود آن هم در پايان قرن بيست! تمامي رسوم. چه چيزي از اين رسوم باقي ‌ مانده است؟ مثل نمونه ‌ هايي از برنامه ‌ هاي تلويزيوني که از  واقعيت تهيه مي ‌ شوند صحبت از زنانيست که صورتشان را چنگ مي ‌ اندازند و رسومي گروتسک و مضحک از اين دست مطرح مي ‌ شود؛ نبش قبر استخوان ‌ هاي ادبي و تاريخي کشور با نگاهي به امروز ايران. مسلم است که ما نمي ‌ توانيم در غرب چنين فيلم ‌ هايي بسازيم اما در شرقِ ميانه,...
ادامه خواندن

سیاحت و ماجراهای من در ایران (27)


آرمین آمبری برگردان خسرو سینایی   وقتی میخواستم از بازار به طرف دروازه شهر برویم از بخت بد با دسته استغفارطلبان برخوردکردیم که بر اساس رسم قدیمی در سراسر ایران در خیابان‌ها به راه میافتند و با فریاد و فعان و بربریتی متعصبانه جهان را  فرا میخوانند. چنین چیزی فقط در شرق ممکن است چون دیدن حرکات جنون آمیز این مردانی که به اطراف میجهند و چنان بر سر خود ضربه می زنند تا خون از آن سرازیر شود و بعضی دیگر که از خود بیخود میشوند و نقاط مختلف بدنشان را زخمی میکنند تا خون فراوانی که از آن جاری میشود، جمعیت را هرچه بیشتر به هیجان بیاورد، باید گفت به جای آنکه احساسات مذهبی در انسان بیدار شود، هر آدم متعادلی دچار انزجاری عمیق میشود. لااقل من که در گوشهای از بازار شاهد غوغای جمعیتی بودم که از مقابلم میگذشت و فریاد و فغانشان زیر گنبدها پژواکی غریب...
ادامه خواندن

شهرزاد


قصرشیرین، جایگاه و عشق شیرین آیا در حکایت شهرزاد، منظومه ی خسرو شیرین بازروایی می شود یا شیرین و فرهاد؟ شیرین ملکه ی دربار ساسانی در منظومه ی نظامی گنجوی، پس از فراز و نشیبهای فروان به جایگاه و عشق خود می رسد. اگر در شاهنامه شیرین از ابتدا دلسپرده ی خسرو است، در منظومه ی وحشی بافقی، داستان از خروج شیرین بر اثر بی وفایی خسرو آغاز می شود. شیرین در ادبیات اسطوره ای ایران زمین، سمبل معشوقه ای است که دو عاشق به او دل سپرده اند، اما در سریال شب های دوشنبه، شهرزاد جای این هویت را می گیرد به جهت آنکه شیرین در ابتدا زنی آشفته، تندخو و مجنون به تصویر کشیده شده است. تضاد هویتی دیگر در نقش شهرزاد است، اگر شهرزاد در داستان هزار و یک شب، به اراده و پیشنهاد خود به عقد شهریار در می آید، در سریال به اجبار و زور...
ادامه خواندن

عباس، در آن سوی سپیدارهای کیارستمی


گفتگو با محمد حقیقت سعید نوری محمد حقيقت دانش آموخته ي سينما در فرانسه است او پيش از انقلاب در سينماي آزاد اصفهان فعاليت مي کرد و فيلم مي ساخت. حقيقت از بهمن 1355 به خاطر علاقه اش به سينما تک فرانسه به پاريس رفت و تا امروز که چهل سال از اين سفر مي گذرد در آنجا مانده است. او زحمات زيادي براي معرفي سينماي ايران به فرانسوي ها کشيده است. اولين جشنواره ي فيلم هاي ايراني بعد از انقلاب در پاريس با تلاش او برگزار شد. دستيار سهراب شهيد ثالث در فيلم تعطيلات طولاني لوته آيزنر بوده و فيلم «دو فرشته» ساخت خودش نيز در هفته ي منتقدين جشنواره کن نمايش داشته. وي اخيراً فيلم کوتاه و زيبايي از يک پسربچه ي علاقه مند به سينما در فرانسه ساخته به نام «من، توما دوازده سال دارم»... آنچه مي خوانيد حاصل گفتگوي سعيد نوري فيلمساز با محمد حقيقت درباره...
ادامه خواندن

درباره «منصوره حسينى»


نقاشى با پوتین‌های گلى! محمد شمخانى جامع‌ترین تصوير از ۴۵ سال ذهن و زندگى «منصوره حسينى» را می‌توان در كتابى به نام «پوتين گلى» ديد و دريافت كرد. كتابى كه نقاش نوشته و سال ۱۳۵۰ منتشر شده است. كتابى كه چند سال پيش از من خواست كه آن را بخوانم و نظرم را درباره تجديد چاپ آن بدهم و بالاخره كتابى كه شخصیت‌های آن همه واقعى هستند انگار و خيلى هاشان هنوز در عرصه هنر اين سرزمين حضور دارند........   - متولد ۱۳۰۵ تهران - فارغ‌التحصیل دانشكده هنرهاى زيباى دانشگاه تهران در سال ۱۳۲۸ - فارغ‌التحصیل آكادمى هنرهاى زيباى رم در سال ۱۳۳۸ - شركت در بى ينال جهانى ونيز در سال ۱۳۳۵ - دريافت مدال طلاى نمايشگاه هنرهاى فيگوراتيو در شهر فروزينونه (ايتاليا) در سال ۱۳۳۵ - شركت در بى ينال هاى اول و دوم و سوم تهران و دريافت چند جايزه - برگزارى چندين نمايشگاه انفرادى در ايران،...
ادامه خواندن

ادای دین به داریوش شایگان، افسون‌زدگی جدید به چند روایت


بیژن عبدالکریمی دکتر شایگان شاخص‏ترین اندیشمند ایرانی است که کاملا خودآگاهانه گفتمان پست‏مدرنیسم را بر اساس اصول و مبانی وجودشناختی، معرفت‎شناختی و انسان‏شناختی آن می‏پذیرد اشاره: متنی که پیش رو دارید فرازهایی از کتاب «مونیسم یا پلورالیسم؛ تحلیل و نقد دیدگاه‌های داریوش شایگان در افسون‌زدگی جدید» است که به‌زودی توسط نشر نقد فرهنگ و به کوشش دکتر بیژن عبدالکریمی منتشر خواهد شد. زمانی که از آقای عبدالکریمی خواستیم برای پرونده دکتر شایگان مطلبی بنویسند، ایشان متن زیر را برایمان ارسال کردند. بی‏تردید کتاب دکتر شایگان، افسون‏زدگی جدید (هویت چهل‏تکه و تفکر سیار)، را باید گام تازه‏ای در تاریخ روشنفکری این دیار تلقی کرد. شاید بتوان گفت دکتر شایگان نخستین یا لااقل شاخص‏ترین اندیشمند ایرانی است که کاملا خودآگاهانه گفتمان پست‏مدرنیسم را بر اساس اصول و مبانی وجودشناختی، معرفت‎شناختی و انسان‏شناختی آن می‏پذیرد و به همه لوازم پلورالیستیک آن تن می‏دهد. برخی معتقدند پروژه‎ای که شایگان در این اثر دنبال می‏کند...
ادامه خواندن

ارزش بيهودگي؛ کند و کاوي در رمان جديد ميلان کوندرا


ناصر نبوي در آهستگي (1995) نوشته‌ي ميلان کوندرا، ورا همسر نويسنده به او مي‌گويد: «تو بارها به من گفته‌اي مي‌خواهي روزي رماني بنويسي که تويش هيچ کلمه‌اي جدي نباشد... بهت هشدار مي‌دهم: حواست باشد، دشمنانت چشم به راهت‌اند.» زمان گذشت تا در اواخر سال 2013 آرزوي نويسنده/شخصيت رمان آهستگي برآورده شد: جشن بيهودگي که مثل سه رمان پيشين کوندرا يکسر به فرانسه نوشته شده، پيش از انتشار در فرانسه، به ايتاليايي برگردانده و از سوي کوندرادوستان ايتاليا با اقبالي چشمگير رو به رو شد. در مارس 2014، کتاب در فرانسه از چاپ در آمد، در 142 صفحه با نوار جلدي لاجوردي‌رنگ که يکي از طرح‌هاي انتزاعي کوندرا بر زمينه‌اش نقش بسته بود. در کمتر از يک ماه، 200هزار نسخه از جشن بيهودگي فروش رفت و کتاب بر فراز آثار تازه‌ي مشهورترين نويسندگان عامه‌پسند فرانسه بر صدر بازار پرفروش‌ها تکيه زد. اين موفقيت بزرگ همزمان شد با (برخلاف پيش‌بيني ورا در...
ادامه خواندن

”آنتیگون“ و دریازنان (دزدان دریائی)


  اولین پییه برگردان منوچهر مرزبانیان سر و کله گردن‌کشان و نافرمانان از نو پیدا می شود. در سینما، در انتشارات … و در میدان عمل. اینها بر واقعیتی پذیرفته همگان می تازند تا یا پرده از دروغ نهفته در آن بردارند و یا لحظه مسرت بخشی را فراهم آورند. اما اگرتصویر دریازن دوباره رویا برانگیز است، شوریدن اش علیه قانون کدام پیام را می پراکند ؟ در عصر ”رمانتیسم“، سرکشان. غوغایی به پا کرده بودند. ”لرد بایرون“ شاعر ”کشتی دریازنان “ (۱۸۱۴) ستاره ای شده بود. او چهره ای از دریازن، آماده کشتار و پذیرای عشق را ترسیم و تحمیل می کرد، که بر نسلی از جوانان درس‌خواندهٔ سرخورده از آرمان حیات جمعی اثر کرده بود. ”ویکتور هوگو“، با خلق نمایشنامه ”هرنانی“ (۱۸۳۰)، که قهرمان نجیب‌زاده مطرودش، سرکرده دار و دسته تبه‌کاری شده که سخت به دنبالش می‌گشتند، هیجانی برانگیخته و احساساتی را به جوش آورده بود. ”فرانسوا ویدوک“...
ادامه خواندن

سیاحت و ماجراهای من در ایران (26)


آرمین آمبری برگردان خسرو سینایی از آنجا که هر بنیان دینی می‌خواهد پیراوانش را بلامنازع تحت سلطه خود داشته باشد، هر نوع فعالیت دینی دیگری که در جذب آن پیروان موفق باشد، گرچه در چارچوب همان دین باشد، گناه خوانده می‌شود. پس از 6 ساعت سواری کردن از زنجان به سلطانیه رسیدیم که در قرون وسطی شهری بزرگ و معروف بوده است، و مرکز مورد علاقه حکومت چندین نفر از شاهزادگان دودمان چنگیز و به خصوص سلطان محمد خدابنده که در همین جا به خاک سپرده شده است  و مقبره با عظمتش  که در جاده تهران است هنوز هم مسافران را به تعجب و تحسین وامیدارد. گنبد بلند آن، صحن آرامگاه، نقش و نگارهای استادانه آن به خصوص خطوط ثلثی که در کمال زیبایی به رنگ سفید بر روی کاشی‌های نیلی رنگ نوشته شده و برانحنای دیوارهای زیر گنبد ادامه دارد. از چنان دقت و ظرافتی برخوردار است که من...
ادامه خواندن

موسیقی ماریاچی های شهرمکزیکو




    عکسی که در بالا مشاهده می کنید یکی از گروه های موسیقی ماریاچی درمیدان گاریبالدی درشهر مکزیکو است که من آن را در سال 1982 گرفته ام. ماریاچی ژانری از موسیقی مکزیکی است که بیشتر به لایه های میانی جامعه تعلق دارد و محتوای اشعار آن از موضوعات اجتماعی وعاشقانه استفاده می کند.  نوازندگان این ژانر به طور گروهی با پوشش یونیفرم و سازهایی مانند گیتار، گیتارباس، ترومپت، ویلن و آواز و در بسیار موارد با رقص همراه است.  آن چه مسلم است این گونه سازها با ورود اسپانیولی ها به این سرزمین آورده شده اند. مردمان این سرزمین این سازها را فرا گرفتند و اگرچه در ابتدا درمراسم دینی دسته جمعی به کار می رفتند اما رفته رفته از درون آن ژانری از موسیقی رو به پیدایش نهاد که آنرا "سون" (son) نام نهادند که به چندین گونه تقسیم می شد. مردم خلیسکو (Jalisco) گونه ای از...
ادامه خواندن