ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

کرگدن پریم/ فلسفیدن و پرسشگری


پرسشگری یک نوعی بیماری است گفت‌وگو با سیاوش جمادی درباره فلسفیدن و پرسشگری؛ فلسفه چه نسبتی با پرسشگری دارد و این دو چه نقشی در زندگی ما ایفا می‌کنند محسن آزموده این تعبیر مشهور مارتین هایدگر، اندیشمند معاصر آلمانی، را بسیار شنیده‌ایم و خوانده‌ایم که «پرسش تقوای تفکر است» اما به راستی چرا چنین است؟ چه نسبتی هست میان اندیشیدن و تفکر؟ مراد از تقوا در این‌جا چیست؟ پرسش واقعی چرا و چگونه طرح می‌شود؟ آیا همین سوال‌هایی را که ما روزانه از یکدیگر می‌پرسیم یا در مصاحبه‌ها و گفت‌وگوهای رایج می‌شنویم، می‌توان پرسش در معنای دقیق فلسفی آن خواند؟ آیا طرح پرسش در خلأ و بدون پیش‌زمینه صورت می‌گیرد؟ سیاوش جمادی از نویسندگان و مترجمان نام‌آشناست که آثار سترگ و تاثیرگذاری چون «هستی و زمان» مارتین هایدگر را به فارسی ترجمه کرده است و تا حدود یک دهه پیش کتاب‌های زیادی به صورت ترجمه یا تالیف از او منتشر...
ادامه خواندن

تاریخ عقاید «دانش و فراگیری» (بخش سوم:رپرتوار دانش : آموزش نوین ۱و ۲ )


مترجم: دانش و فراگیری فصلی از مجموعه مقالات تاریخ عقاید دانش و فراگیری است. این فصل در سه قسمت : گذشته ای نه چندان دور، دوران متأخر و آموزش نوین است به بررسی نظرات متفکرین امر آموزش می پردازد. بخش سوم: تحت عنوان « رپرتوآر دانش: آموزش نوین» در چهار پاره ارايه می شود.  برگردان عاطفه اولیایی   ۱ ـ دفاعیه سقراط سقراط، متفکر یونان باستان( ۳۹۹ ق.م تا ۴۶۹ ق.م) یکی از معتبر ترین فیلسوفان تاریخ بشر به شمار می آید. کوشش هزار ساله بشر در تولید دانش از فضایل وی است. هنر و سوگمایش سقراط نیز در همین است. گفته اند که وی هرگز ننوشت، بلکه به درگیر ساختن دیگران در «گفتگو» هایی به شیوه «دیالکتیک» در مورد رستگاری می پرداخت؛ و شاگردان وی و افلاطون، این گفتگو ها را ثبت می کردند. مردان قدرتمندان آتن همواره به سقراط با دیده شک می نگریستند و بالاخره وی را...
ادامه خواندن

تئاتر: آریستوفان شجاع


گات ملينان*  برگردان عبدالوهاب فخرياسري هزار و پانصد سال پيش در زير همين آسمان، نظاره گر تکه تکه شدن سرزمينش، شاعر يوناني لوده و گستاخ با بي قراري منتظر بود ببيند که با « پرنده هايش » چگونه رفتار مي شود.آريستوفان در قرني در عين حال شکوهمند و ستيزه جو زاده شد. ديرزماني پيش، صبح يکي از روزهاي اواخر مارس ٤١٤ سال پيش از  ميلاد مسيح، آريستوفان در حالي که تکيه به يکي از درهاي رواق داده، به تئاتر ديونيزوس در پايين مي‌انديشد. ابرها او را در خود گرفته‌اند؛ درختان زبان‌گنجشک و توت‌فرنگي وحشي تکان مي‌خورند، تيو تيو تيو تيو تيو تيو تيوتيکس، چند پرنده چرخي مي‌زنند. قورباغه‌اي که راه‌اش را گم کرده مي‌خواند برکه‌ککس‌کواکس‌کواکس. در اين بهار پرباران جشن‌هاي بزرگ ديونيزيا به افتخار خداي تئاتر، اسرار و شراب که روزها به طول مي‌انجامد، «شمار زيادي از مردم و از آن ميان ده هزار فرهيخته بلندپروازتر  از کلئوفون (١)؛ که...
ادامه خواندن

پاره های هنر(50)، افلاطون: درباب بهره برداری  روا یا ناروا از سخنوری (بلاغت)


برگردان ناصر فکوهی  گورگیاس، چه می گفتی اگر همه چیز را می دانستی، اگر می دانستی که بلاغت (rhétorique)  به نوعی  درون ِ خود،  همه توانایی ها را دارد. برایت نمونه ای گویا می آورم. بسیار پیش آمده که من همراه برادرم که طبیب است نزد بیمارانش بروم. در این حال بیمارانی که نمی پذیرفتند دارویی را  مصرف کنند  و یا طبیب اندامی از آنها قطع کند و یا تکه ای از بدنشان را بسوزاند، اگر  او نمی توانست قانعشان کند، من این کار را می کردم؛ آن هم فقط با هنر ِ سخنوری.  فرض بگیریم یک سخنور و یک طبیب، به هر شهری که  فکرش را بکنی بروند،  حال اگر در آن شهر، در مجمع ِ مردم  یا در هر مجمع دیگری از آنها بخواهند یک طبیب را انتخاب کنند،  من اطمینان دارم که در تصمیم گیری ِ آنها، طبیب به حساب نمی آید و سخنور را ، البته...
ادامه خواندن