ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

تاریخ فرهنگی ایران مدرن محمدمنصور فلامکی / استاد دانشگاه؛ پژوهشگر و نویسنده


محمد منصور فلامکی؛ زاده 1313 در شهر مشهد است. او از دوران کودکی از طریق شغل پدرش با اشیاء و مرمت و بازسازی آنها آشنا می شود و شاید همین موضوع یکی از دلایلی باشد که وی را به سوی تحصیل در این رشته در سال های دانشگاه می کشاند. او پس از اخذ دیپلم در فاصله سال های 1340 تا 1348 در دانشگاه های ونیز، رم و میلان به تحصیل معماری، شهرسازی و مرمت بناهای تاریخی می پردازد و با گرفتن دکترای خود، به ایران باز می گردد و در دانشگاه تهران به استخدام در می آید. فلامکی دورانی بیش از سی سال بین سالهای (1348 تا 1385) را در این دانشگاه به تدریس و پژوهش می گذراند؛ و پس از بازنشستگی در دانشگاه معماری دانشگاه آزاد تهران مشغول به کار می شود. یکی از مهم ترین دستاوردهای دکتر فلامکی، تاسیس موسسه فضا به همراه مهندس امیر هوشنگ آجودانی،...
ادامه خواندن

معبد باستانی بیریادیشورار (BirhadeeswararTemple )


مقدمه: این معبد باستانی در شهرباستانی تانجور Thanjavurدر ایالت تامیل نادو در جنوب هند قرار گرفته و راجا راجا چولاRaja RajaChola یکی از پادشاهان سلسله باستانی چولا که دراقع یکی از امپراتوران قبایل تامیل محسوب می شده است در هند در سال 1010 م آن را بنا نهاده ,این معبد یکی از مکان هایی است که یونسکو آن را در فهرست میراث جهانی قرار داده است.بیریادیشوارار به نام "معبد بزرگ "نیز مشهور می باشد و به سبک معماری دراویدین یا معماری بومیان اولیه شبه قاره هند می باشد یعنی کسانی که پیش از ورود آریایی ها در این سرزمین ساکن بودند ساخته شده و حدود 1000 سال قدمت دارد ,این معبد یکی از بلندترین معابد جهان و یکی از معابدی است که بیشترین گردشگران خارجی از آن دیدار می کنند و در واقع این معبد به یکی از خدایان سه گانه هندو یعنی شیوا Shiva تقدیم شده است و به...
ادامه خواندن

معماری باستانی در هند


مقدمه: بررسی معماری باستانی هند به دوران بسیار دور تمدن انسان در دره سند و پیشتر از آن برمی گردد ,تغییرات سیاسی ,اقتصادی ,فرهنگی و اجتماعی در دگرگونی آن نقش بسیاری ایفا کرده ,انسان دوران کهن با انسان مدرن کنونی در زایش تفکر و ایجاد هر چیز نو بسیار متفاوت بوده انسان کهن بخصوص در شبه قاره هند با طبیعت پیرامون خویش تعامل و هماهنگی بسیار داشته واین مساله را در همه مسایل آن بوضوح می توان دید در رقص ,معماری ,هنر و روابط اجتماعی .در تفکر انسان کهن هر چیز معنا و مفهومی معنوی و آسمانی داشته و روح انسانی نیز بسیار متاثر از این طرز تفکر بوده است و در ستایش آن دست به آفرینش بناهای زیبا و مستحکم , ترسیم نقوش و یا خلق روش های متفاوت زندگی کرده تا بتواند معنا و مفهوم ذهنی و روحانی خویش را به دیگران القا کند و در نهایت با...
ادامه خواندن

نقد شکل هنجارمند ِ عقلانی به مثابه ابزار سرمایه‌داری در برقراری نظم هژمونیک و از خود بیگانه: گزارش سخنرانی ناصر فکوهی در جلسه کانون معماران معاصر


کتاب مانفردو تافوری بیش از هر چیز نقدی درون پارادایم گفتمانی معماری و شهرسازی است و بنابراین برغم استنادهای متعددی که به فلسفه ( به ویژه بنیامین) یا به جامعه‌شناسی (به ویژه به وبر) یا به اقتصاد (به ویژه به مارکس، پاره‌تو و...) در آن انجام گرفته، در چارچوب ِ میدان نظری معماری باقی می‌ماند. از این رو دسترسی و یافتن زبان مشترکی میان آن با انسان‌شناسی یا جامعه‌شناسی، کارساده‌ای نیست زیرا فاصله گرفتن در چارچوب‌های نظری و ایدئولوژیک برغم نقد ایدئولوژی در کتاب، گسل بین‌ذهنی مهمی را ایجاد می‌کند. اما آنچه گفته شد نه نقطه ضعف یا نقص کتاب، بلکه واقعیت هستی‌شناختی آن است که در سیر حرفه‌ای و فکری تافوری و در روند اندیشه معماری و دقیق‌‌تر بگوییم در آموزش تاریخ معماری یا دخالت تاریخ در معماری و شهر‌سازی یا تبدیل تاریخ به ایدئولوژی و سپس به طراحی شهری قرار می‌گیرد. باز از همین جنبه، اندیشه مارکسیستی و...
ادامه خواندن

هویت متکثر را به رسمیت بشناسیم


+ ابتدا بحث کلی خود را درباره تکثر هویتی بفرمایید. در بحث هویت متکثر  باید حداقل چهار رده هویتی را و مناسبتهای آنها را به رسمیت شناخت: 1    هویت مذهبی و اسلام 2    هویت ملی 3    هویت قومی و محلی 4    هویت جهانی ما نمیتوانیم هیچ یک از این رده ها را کنار بگذاریم، اما سطوحی که بین اینها وجود دارند و سازوکارهای ارتباطی شان و همچنین سازو کارهای درونی شان بسیار متفاوت است. به عنوان مثال ما از لحاظ بین المللی باید یک سیاست داشته باشیم که مشخص کند چه چیزهایی را به رسمیت میشناسیم. ما تعهداتی بین المللی داریم و در سطح جهانی مشغول به همکاری هستیم بنابراین از لحاظ قوانین رسمی به آن فعالیت ها وابسته هستیم و  ناچاریم آنها را به رسمیت بپذیریم وگرنه این باعث تنش میشود. نمونه اش به عنوان مثال روز کارگر یا اول ماه مه  است. یکی از مباحث مطرح در کشور...
ادامه خواندن

معادله خوشبختی


 آرنو دو مونژوی برگردان بابک دهقان  درسال ۱۹۲۰، هنگامی که اوگنی زامیاتین،« ما»، اولین اثر قرن بیستم درباره  ویران شهر* تخیلی، را نوشت هیچگاه تصور نمی کرد که عرصه پهناوری را می گشاید که نویسندگان دیگری همچون آلدوس هوکسلی(Aldous Huxley)، ژورژ اورول(George Orwell)، آرتور کوستلر(Arthur Koestler)، ایرا لوین(Ira Levin) .... دست به اکتشاف آن خواهند زد. مهندس صنایع کشتی سازی، بلشویک از همان لحظات آغازین ۱۹۰۵ وآشنای زود هنگام با دادگاه های تزاری، او در سن سی سالگی حتی نویسنده ای مشهور بشمار میرود. در کتاب خویش«زمستان شاد ومهیب ۱۷-۱۸، وقتی همه چیزمی لرزد، دیوانه وار بسوی آینده ای ناشناس»، او تمامی استعداد خود را درخدمت انقلاب میگذارد و یکی از گردانندگان اصلی زندگی پر شورادبیات آن زمان میشود. دیرزمانی لازم نیست که او درک کند که روح «آزاده گی» ۱۹۱۷ توسط «کارمندان دوست داشتنی» مصادره شده است. ازاینرو، تو گویی برای اجتناب از ورشکستگی وخیانت به آرمان ها، اواین...
ادامه خواندن

پاره‌های معماری(26): مارتین واسلن : معماری انسان‌شکل انگارانه


      برگردان ناصر فکوهی مارتین واسلن، استاد آزمایشگاه باستان‌شناسی قرون وسطا و مدرن مدیترانه،  در مرز ملی پژوهش های علمی فرانسه است. او متخصص هنر در قرون وسطا است.     معماران در همه زمان‌ها، این احساس را داشته‌اند که میان انسان و بنا، پیوند‌هایی فراتر از کاربرد آن‌ها وجود دارد. نقد معماری، این امر را به صورتی مبهم  در  تفسیر خود از سازه، از اجزاء، از راس بنا یا از پوسته آن، بیان کرده است. اما این بیان مبهم، گاه در نزد معماران به تاکید بر روابط مبتنی بر شباهت ِ میان بناها و بدن انسان کشیده است. این روابط برغم گستره  بسیار بزرگ آن‌ها در تفاوت‌هایشان،  به دو گونه اساسی  قابل  کاهش دادن هستند: از یک‌سو  شباهت‌های ریخت‌شناسانه در ظاهر که به ویژه به زیربناها مربوط می‌شوند (ستون‌های زن‌پیکر یا کاریتاد‌ها،  مرد‌پیکر یا آتلانت‌ها، مجسمه-ستون‌های قرون وسطا...) و شکل های  نوک و پایه آن‌ها؛ و از...
ادامه خواندن

پاره‌های معماری (25) ، کاسو: اندیشه لوکوربوزیه


ژان کاسو(Jean Cassou) (1897-1986) نویسنده، مترجم، و منتقد ادبی  فرانسوی  بود که آثار زیادی  در حوزه  نگاه به معماری و هنر معاصر دارد. در متن زیر، او نگاه خود را درباره رویکرد‌های شهرسازی لوکوربوزیه که  اغلب مورد نقد قرار گرفته اند مطرح می‌کند. در نزد لوکوربوزیه، اراده هندسی با گونه‌ای از اخلاق همراه است. زاویه راست، نه تنها پاسخی است به نیازی شورمندانه به ایجاد نظم در ساخت و سازمان‌دهی  به اشیاء، بلکه همچنین پاسخی به نیاز به نظم در زندگی معنوی و اخلاقی انسان‌ها: راهی برای بیدار کردن احساسی در آنها که عامل و انگیزه برانگیختن هر فرهنگی به شمار می‌آید. خلاقیت در همه فرهنگ‌ها، چیزی جز شکوفایی همین احساس نیست. در اینجا نیاز به حسِ عشق بسیار بزرگ است، همان چیزی که لوکوربوزیه به آن «غرور مدنی» نام می دهد و به هیچ رو نمی توان آن را مفهومی پیش‌پا‌افتاده دانست. اگر از این زاویه به کار لوکوربوزیه...
ادامه خواندن

پاره‌های معماری(26) ، گینزبورگ: پاره‌ای از ابدیت 

Image result for ‫ونیز‬‎
    تصویر: ونیز برگردان ناصر فکوهی مویسی یاکولویچ گینزبورگ (1892-1946) از پیش‌تازان ساخت‌گرایی و نظریه‌پردازان معماری در شوروی و همچنین از سال  1926 تا 1930 سردبیر نشریه سوره‌مینا آرشیتکتورا بود. تجربه او در معماری، شکل تازه‌ای از مسکن بود با نام «خانه-کمون» . کتاب «ضرب‌آهنگ در معماری» که در سال 1922 نوشته شد، نخستین اثر او است.  [...] شهر ونیز را باید دارای معنای حقیقی ضرب‌آهنگ (ریتم) دانست. اگر وضعیت سایر جمهوری‌های ایتالیا [شهرهای ایتالیا]  را در نظر بگیریم،[یعنی شهرهایی که] در  لاک تنگ منافع خود فرو رفته‌اند و بسیار محلی رفتار می‌کنند – هر چند این امر هم اهمیت دارد-  و آن را با زندگی و چشم‌انداز‌های گشوده و گسترده ونیز، این پُل میان شرق و غرب، این زمان ِ خاص که نه به دیروز و نه به فردا تعلق ندارد، بلکه در امروزی پُر‌بار و آکنده و گوناگون و ابدی قرار گرفته است، مقایسه کنیم، آن زمان...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر(26) / پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه 


  فصل چهارم: شهر تقدس باخته و شهر تقدس زدا امر عینی و امر ذهنی در اوج حقیقت نباید جدایی پذیر باشند، همان گونه که تصویر استنادی است به شناخت متصور و امر دریافت شده (le perçue ) ، استنادی به شناخت دریافتی. هرگاه این زوج را در نظر بگیریم، خود را درون امری عینی قرار می دهد: کافه، بیسترو، محله، پریزونیک همگی در بینشی (visée ) قرار می گیرند که که به آن‌ها موجودیتی عینی یا ذهنی می‌بخشد.افزون بر این، به نظر می رسد که چنین زوجی، کمتر از آن چه در بسیاری از بینش‌های فلسفی ادعا می شود، اصالت داشته باشد؛ این زوج ایجاب می‌کند که گامی پیش از این گسست و انشعاب قرار بگیریم؛و شکلی از بازنمایی را به وجود می آورد که، پیش از آن،ما در حد توانمان دائماً در پی یافتنش بوده‌ایم. زمانی که از امر ذهنی صحبت می کنیم، دیگر چندان به فکر مطالعه...
ادامه خواندن

پاره‌های معماری (25)، لئون باتیستا آلبرتی: زیبایی و پایداری


برگردان ناصر فکوهی معمار ِ انسان‌گرا(اومانیست)ی ایتالیایی، لئون باتیستا آلبرتی (Leon Batista Alberti) (1404-1472)، آثار بسیار گوناگونی از خود برجای گذاشت که به سه گروه تقسیم می‌شوند.  رساله‌های فنی، گفتگو‌ها و نوشتار‌های طنزآمیز. از جمله نوشته‌های گروه نخست، رساله  «هنر ساختن»(re aedificatoria) است که در سال 1483 منتشر شد. این اثر هم یک رساله برجسته و ارزنده و هم یک برنامه کاری روش‌شناختی و هم نخستین رساله معماری غربی به حساب می‌آید. «...می گویند که ظرافت و خوش‌آمد، ریشه‌ای جز در زینت و زیبایی ندارند. زیرا هیچ‌کسی را، ولو بسیار اندوهبار و عبوس، ولو بسیار بی‌فرهنگ و گوشه‌گیر، نمی‌توان یافت که در برابر چیز‌های بسیار زیبا، بی‌احساس، باقی بماند و آنها را به دیگر چیز‌ها ترجیح ندهد، همانگونه که کسی را نمی‌توان یافت که از چیز‌های زشت بیزار نباشد و هر‍‌چیز بی‌ارزش و پرت‌افتاده را کنار نزند و کمبود زیبایی را به حساب  ِ نبود  ظرافت و ارشمندی در چیز‌ها...
ادامه خواندن

مساجد کهن  و از یاد رفته در دهلی


مقدمه: با ورود مسلمانان از ایران ,افغانستان و آسیای میانه  در حدود قرن 10 میلادی به هند سنت ساخت مساجد برای ادای فرایض مذهبی و دینی بشدت گسترش یافته و بیشتربه صورت  مسابقه ای برای نشان دادن قدرت مالی , شدت دینداری و درنهایت درجه اخلاص او به پیامبر و اولیای دین  در آمد بطوری که تخمین زده میشود  در اوایل قرن20 میلادی بیشتر از 300 مسجد  با وسعت و محدوده آن زمان در  شهر دهلی  وجود داشته است,با نگاهی به این مساله می توان دریافت که نه تنها پادشاهان ,ملکه ها و درباریان به ساخت مساجد توجه خاص داشته  بلکه ثروتمندان ,بازرگانان و دیگر طبقات بالا نیز به این امر اهتمام جدی مبذول داشته اند و آن را یکی از فرایض دنیا و آخرت خود به حساب می آورده اند.از برخی از این مساجد در دهلی فقط نام یا ویرانه ای ولی برخی از آنها هنوز زنده و پابرجا...
ادامه خواندن

پاره های معماری (23): فوکو: دگر‌جای‌ها  (بخش پنجم و آخر)


برگردان ناصر فکوهی     چهارمین اصل. دگر‌جای‌ها به یکدیگر پیوسته‌اند و اغلب از لحاظ زمانی با یکدیگر تداخل دارند؛ یعنی به سوی موقعیت‌هایی گشوده هستند که می توانند آنها را (با نوعی صرفا توازن [زبانی]) دگر‌زمان (hétérochronies) نامید؛ دگر‌زمان‌ها وقتی به صورت کامل به کار در می‌آیند که انسان‌ها در گونه‌ای گسست  ِ مطلق با زمان ِ متعارف خود قرار می‌گیرند؛ بدین ترتیب است که درک می کنیم چرا گورستان یک مکان کاملا  دگرجایی است، زیرا گورستان  جایی است که یک زمان ِ شگفت‌انگیز برای هر فردی، با از دست‌دادن  حیاتش، آغاز می‌شود، هر فردی درون  نوعی زمان تقریبا ابدی وارد می شود که در خلال آن  پیوسته و به تدریج  از هم پاشیده و ناپدید می گردد.      به صورتی عام، در جامعه‌ای همچون جامعه ما، دگرجای‌ها و دگرزمان‌ها، به شیوه‌ای نسبتا پیچیده با یکدیگر سازمان یافته و هماهنگ می شوند. ما نخست با دگرزمان هایی روبرو...
ادامه خواندن

ارتقای سرحدات تجربة معماری و مسألة هویت


  تجربة معماری، اعم از تجربة فرم در مواجهه با بنا یا تجربة فضا به‌واسطة حضور در آن، مهم‌ترین عامل وجودیِ معماری است. هرچند معماری برای پاسخ‌گویی به نیازهای عملکردی و برنامه‌ریزیِ از پیش ‌تعیین‌شده ایجاد می‌شود و موظف به انجام آن است، و هرگاه معمار به دنبال امری فراتر و بی‌نیاز از پاسخ‌گویی عملکردی بوده، ولو آنچه خلق کرده، تجربه‌ای ورای تجربه‌های پیشین بوده باشد، عدم حل مسألة برنامه‌ریزی در محصول نهایی، نقطة آغاز انتقادها و نقطه‌ضعف پروژه قلمداد شده تا حدی که گاهی حتی بنا مورد طعنه و تمسخر واقع‌شده است؛ اما نمی‌توان انکار کرد که غایت خلق بنا، نمی‌تواند چیزی جز عرضة بستری برای تجربة جدید باشد؛ در غیر این صورت پر بی‌راه نیست اگر گفته شود که هنوز معماری اتفاق نیفتاده است.  به زعم آلبرتو پرز-گومز (۱۳۹۴: ۱۱) معماری طرحی از خویشتن در قالب حضور است که معانی و سرحد تجربة انسان‌ها را شکل می‌دهد. بنابراین...
ادامه خواندن

پاره های معماری(22)، فوکو دگرجای‌ها(بخش چهارم)

Image result
برگردان ناصر فکوهی  اصل دوم این توصیف دگر‌جای‌ها، آن است که در طول تاریخ، هر جامعه‌ای می تواند دگر‌جای‌های خود را  به صورت‌هایی بسیار متفاوت  از آنچه بوده یا هست، به کارکرد در بیاورد؛ در واقع، هر دگرجایی یک کارکرد کاملا دقیق دارد که از سوی درون جامعه تعیین می‌شود، اما همین دگر‌جای می‌تواند بنابر همزمانی‌های ( synchronie ) فرهنگی که درونش وجود دارند، کارکرد دیگری هم داشته باشد.     من برای نمونه، به دگر‌جای ِ عجیبی مثل گورستان، اشاره می کنم. گورستان بی‌شک نسبت به فضاهای فرهنگی متعارف، یک فضای دیگر است. اما در آن واحد، فضایی است که با تمامی جای‌های یک شهر یا یک جامعه یا یک روستا پیوند دارد، زیرا هر فردی، هر خانواده‌ای احتمالا دارای خویشاوندی است که در آن گورستان آرمیده است. در فرهنگ غربی، گورستان تقریبا همیشه وجود داشته، اما این  مکان جهش ها و دگرگونی های بسیاری را تجربه کرده است. تا پایان...
ادامه خواندن

پاره های معماری(21) فوکو: فضاهایی دیگر یا «دگرجای ها» (بخش سوم)


برگردان ناصر فکوهی  دگرجای ها   پیش از هر‌چیز ما آرمان‌جای‌ها(آرمان‌شهرها) یا اتوپیاها را داریم. آرمان‌جای‌ها، محل‌هایی هستند بدون مکان واقعی. محل‌هایی که با فضای واقعی جامعه، رابطه‌ای عام از جنس ِ تشابه ایجاد می کنند، حال چه مستقیم چه معکوس. یعنی آن‌ها یا خود ِ جامعه در شکل کمال یافته‌اش هستند یا درست شکلی معکوس از آن. اما بهر حال، این آرمان‌جای‌ها، فضاهایی هستند که به صورت بنیادین و جوهری غیر‌واقعی‌اند.     ما همچنین، و احتمالا در همه فرهنگ‌ها، در همه تمدن‌ها، فضا‌هایی واقعی، فضاهایی تاثیر‌گزار هم داریم که به خود در خود ِ نهاد جامعه شکل می‌دهند و به نوعی ضد- محل به حساب می‌آیند، یعنی نوعی از آرمان‌جای که واقعا در محل‌های واقعی به تحقق در‌آمده‌اند. حال، همه محل‌های دیگر که می توانیم درون یک فرهنگ بیابیم در آن واحد محل‌هایی بازنموده، مورد اعتراض و واژگون هستند، نوعی مکان‌هایی  که برون از همه مکان‌ها هستند، هر‌چند...
ادامه خواندن

فانتزی خردگرایی کامل: لوکورلوزیه  و طراحی پاریس


     اولیویه برنسی  برگردان عاطفه اولیایی    آثار  لوکوربوزیه که در  ژانویه ی ۲۰۱۶، در میراث جهانی بونسکو قرار گرفت، به مثابه مشارکتی استثنایی به جریان مدرنیسم تجلیل می شود.  طبق کتابی  که اخیرا منتشر شد،  این معمار سويسی خود  بزرگ بین و  شیفته نظم،  شهرسازی  تابع اصول بود که رؤیای  کوچک نمودن آپارتمان ها و انهدام مرکز شهرها را در سر می پروراند. پاریس از این خواب و خیال او جان سالم به در برد.     در سال ۱۹۲۵،طرح وازن ( Le Plan Voisin)  را در ساختمان Esprit Nouveau   در  نمایشگاه بین المللی هنر های تزئینی و صنعتی به شکل «دیوراما» ، دیواری به طول ۶۰ متر مربع، به حمایت مالی گابریل وازن   در پاریس به نمایش گذاردند.  وازن سازنده ی  هواپیما، ماشین های لوکس بود که علیرغم مخالفت های سیتروئن و پژو، شهری پاره پاره را بین شاهراه ها در خیال می پروراند.  طرح وی، به...
ادامه خواندن

الزامات بلندمرتبه سازی در مشهد از نگاه موافقان و منتقدان


هفتمین نشست از سلسله نشست‌های گفتمان شهر پانزدهم با موضوع بلندمرتبه‌سازی، الزامات و بایسته‌ها در پانزدهم مهرماه 1395 در پژوهشکدة ثامن برگزار شد. مهمانان این نشست دکتر محمد سهیلی، عضو شورای شهر؛ مهندس حمید عرفانیان، مشاور معاون وزیر راه و شهرسازی؛ مهندس سهراب مشهودی، عضو جامعه مهندسین مشاور و دکتر اکبر دیسفانی، پژوهشگر حوزه برنامه‌ریزی شهری بودند که در قالب گفت‌وگویی ابعاد سیاست‌های بلندمرتبه‌سازی و تاثیر آن بر آینده مشهد را از دو منظر موافق و منتقد اجرای این سیاست‌ها بررسی کردند. سهراب مشهودی: بلندمرتبه سازی آری یا نه سؤالی مع‌الفارق است. زیرا رشد موجودات زمانی کامل می‌شود که در سه بعد رشد کند و شهرها نیز زمانی کامل می‌شوند که در بعد سوم رشد کرده باشند. بنابراین نمی‌شود گفت شهر ده میلیون نفری دوطبقه باقی بماند. اما سؤال این است که بلندمرتبه‌سازی در کجا و چگونه باید انجام شود. شاید اگر بگویم در نقاطی بیست‌وپنج‌هزار نفر در هکتار زندگی...
ادامه خواندن

پاره های معماری(20)، فوکو: فضاهایی دیگر یا «دگرجای ها»(بخش دوم)


    برگردان ناصر فکوهی بخش دوم اگر خواسته باشیم باز هم دقیق تر سخن بگوییم، مساله مکان یا محل استقرار برای انسان ها، در چارچوبی جمعیت شناختی مطرح می شود؛ و این مساله آخر در مورد محل استقرار انسان، صرفا مربوط به آن نیست که  از خود بپرسیم: آیا  مکان کافی برای انسان ها در جهان وجود خواهد داشت یا نه. مساله ای که البته بسیار مهم است. مساله اما، این است که چه روابطی از همنشینی، چه گونه ای از انباشت، از چرخش، از تشخیص، از طبقه بندی ِ عناصر انسانی را باید  در این یا آن موقعیت، اولویت بخشید تا به این یا آن هدف رسید. ما در دورانی هستیم که فضا خود را به ما در قالب روابط ِ استقرار عرضه می کند. بهر رو به گمان من، دغدغه امروز به صورتی اساسی به فضا مربوط می شود؛ و این امر، بی شک بسیار بیشتر از...
ادامه خواندن

پارادوکسِ بتن : وجوهِ منعطفی که از سطوحِ صلب منعکس می شود

پارادوکسِ بتن : وجوهِ منعطفی که از سطوحِ صلب منعکس می شود

    شرح تصویر: خانه ی کوشینو در ژاپن 1984، اثر تادائو آندو شرح متن: ایده ی این نوشته از "هفت گفتگوی تادائو آندو با مایکل اوپینگ" شکل گرفته است قبل از سال های شصت و هفتاد میلادی، هرگز یک بنا را که از "درون و برون" با بتن نمایان شده باشد، نمی بینیم. مشروعیت یافتنِ نمایشِ خلوصِ مصالح، به یک مفهوم وسیع تر از پست مدرنیسم ارتباط دارد و به دیدگاه فلاسفه فرانسه -که برای نخستین بار درباره ی خلوص و ناب بودنِ حضورِ اشیاء سخن گفتند- پیوند می خورد. این مشروعیت سبب شد تا معماران درباره ی حضور و فضایی که یک ماده ی ساختمانی اشغال می کند، از خود سوال کنند. در ساختن فضا با استفاده ی اکسپوز از مصالح -که در این گفتار مصالح، بتن است- دیگر نمی توان تنها به یک سطح اندیشید. من می خواهم سطح از بین برود و به فضا تبدیل گردد؛...
ادامه خواندن
برچسب ها: