ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

بوطیقای شهر – بخش 49


پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه ما منکر این امر نیستیم و مثال بالزاک به ما می‌آموزد که شرایط ضروری برای یک جای‌شناسی شهری را نمی‌توان به مطالعه‌ای تطبیقی دربارۀ میزان متناسب بودن ساختمان‌ها تقلیل داد. این را پیش از هر چیز بگوییم که بالا و پایین نباید ما را در برابر یکنواختی تقابل، که زندگی اجتماعی ما را می سازد، بی‌اعتنا کند. اگر مطالعه‌ای دقیق بر آثار لوی استروس داشته باشیم، درمی‌یابیم که ما تقریبا همیشه به تقابل‌های یکسانی میان همجواری و فاصله میان روابط انسانی (درون‌همسری و برون‌همسری )، در روابط میان انسان و طبیعت ... می‌رسیم. ضمن آن‌که، این تقابل را نمی‌توان صرفاٌ به یک موفقیت یا یک شکست صرفا اجتماعی تقلیل داد. بلکه با جنبه های کمابیش روشن، با قلّه ها و پرتگاه‌ها، با ناپاکی و پاکی، با اشکال متفاوت آزادی و بندگی در هم می آمیزد. این تفاوت است که مشخصه بدن دردمند،...
ادامه خواندن

نگاهی به کتاب «جامعه مصرفی و شهر پسامدرن»


شهر و مسائل مرتبط با آن همواره یکی از علایق اصلی متفکران اجتماعی از گذشته تا حال بوده است. بی شک نخستین جرقه های اندیشیدن در مورد شهر از سوی متفکران یونانی صورت گرفت و پولیس – چه در شکل واقعی و چه از نظر اتوپیایی آن – بخشی از آثار ارسطو، افلاطون، پریکلس و غیره را شکل می داده است. در تفکرات اجتماعی مدرن «شهر» جایگاه تحلیلی ویژه ای در آثار اندیشمندان اجتماعی همچون ماکس وبر، دورکیم و گئورگ زیمل پیدا می کند و تنها مبتنی بر نظریات خوش بینانه آرمانشهرگرایانه و یا نگاههای توصیفی – تاریخی نیست. با ظهور مکتب شیکاگو دوره دیگری از تحول در مطالعات شهری آغاز شد و دو رهیافت اساسی نسبت به شهر پرورانده شد؛ یکی موسوم به رهیافت بوم شناختی که رابرت پارک آن را اشاعه داد و دیگری تعریف «شهرنشینی به منزله روش زندگی» که بوسیله لوئیس ورث ارائه گردید. از دهه...
ادامه خواندن

چاه های پله دار در هند – بولی (Baoli Stepwell)


چاه های پله دار در شبه قاره هند در واقع نوعی مخزن آب یا چاه های بزرگی برای تامین آب شرب مردم در طول تاریخ این سر زمین بوده, این چاه ها در چندین طبقه ساخته و برای پایین رفتن از آن و رسیدن به آب پله های متعدد و رو به پایینی تعبیه شده است.این چاه ها دارای معمار خاص و سبک ویژه ای می باشند و تقریبا آن ها را در تمامی شبه قاره به آسانی می توان یافت. درواقع این چاه ها را امرا و پادشاهان برای تامین آب شرب مردم در زمان خشکسالی در مناطقی که باران در آن کمتر می باریده یا نواحی که تابستان های گرم و طولانی داشته ساخته بوده اند . تاریخ ساخت این نوع چاه ها به تمدن دره سندIndus Valley Civilization که اکنون شامل ایالات گجرات ,هریانا,پنجاب ,راجستان ,اوترپرادش ,جامو و کشمیر در هند و ایالات سند , پنجاب و...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر – بخش 47


پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه با پل، ما این بار بر فراز رودخانه ای آرام می ایستیم که هیچ هول و هراسی را بر نمی‌انگیزد. قوس های پل از روی رودخانه گذشته‌اند و بیشتر از هنر و غرورآفرینی انسان سخن می گویند تا از زیبایی «طبیعت». پل به گونه‌ای تجلی جدیدی از انسان است. کناره‌های رودخانه –در مقابلِ اضطرار، تنش و قطعیت شهری- ما را به سوی آزادی، آسایش و پیچ و خم‌ها هدایت می‌کنند. انسان سرانجام این فرصت را می‌یابد که خود را درون حفره‌ای جای دهد. روی پل ما دو عنصر اساسی را بازمی‌یابیم که چندان نمی‌توانند با یکدیگر سازش داشته باشند. از یک سو ما نمایش را داریم، یک حیات شهری مضاعف، همچون پدیده‌ای معادل بلوار. تاریخ نشان می‌دهد که دستفروشان،شعبده‌بازها، معرکه‌گیران ، سارقان و دلقک‌ها به فراوانی روی پل‌های پاریس دیده می شده‌اند. این گروه‌ها رفته رفته در طول زمان از میان رفته...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر – بخش 46


پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه ** به نظر می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رسد رودخانه در آن واحد هم پهنه های شهری را تقسیم می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند و هم آن ها را به یکدیگر پیوند می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد. بدون وجود رودخانه، گویی شهر به توده‌ای کمابیش مبهم تبدیل می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود. به برکت رودخانه، «محورهای هدایت کننده» با وضوح بیشتری خود را نشان می‌دهند؛ با وجود رودخانه ساده‌تر می‌توان مسیر خود را یافت و در ذهن خود محله‌های یک شهر را توزیع کرد. ما [در پاریس] یک کرانه راست و یک کرانه چپ داریم و هرکرانه به صورتی بسیار طبیعی تلاش می‌کند اصالت مفروض خویش را حفظ کند، بورژواتر یا بی‌تکلفتر، دیندارتر یا سکولارتر. اما باید دقت داشته باشیم که هیچ یک از این دلایل سبب نشوند که مسائل اساسی را نبینیم: شهر دیگر یک [پهنه] واحد و به شکل ابلهانه‌ای [یک پهنه] قاره‌ای نمی‌ماند. پیش‌تر گفتیم که شهر بازتاب خود را روی آب‌های رودخانه می‌اندازد. یک دوگانه افزوده...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر – بخش 45


پیرسانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه ** آیا می‌توان گفت که این دوگانه در مفهوم‌‌‌‌‌ها گویای آن است که ما انگیزه‌هایمان را به سوی یکدیگر فرا می‌فکنیم؟ بدون شک چنین است، اما فرافکنی در زمینه‌ای خنثی و بی‌تفاوت به وجود نمی‌آید. یک ساختار در این‌جا آشکار می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌شود: این ساختار در تقابل دو مفهوم شهرِ سخت/رودخانه سیال مطرح است. آن‌چه اهمیت دارد روابطی است که میان رودخانه و شهر برقرار می‌شود و نه روابطی که میان رودخانه و خودِ ما ایجاد می‌شود. ما بلافاصله دربرابر عنصری هستیم که به طور محسوسی به ما مربوط است،بی‌آن‌که نیازی باشد از رودخانه سِن یا رودخانه لوار صحبتی بکنیم. ضرورت ما را به تقابل رودخانه/شهر می‌کشاند و از زمانی که یک مسیر را انتخاب می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کنیم، درگیر رویایی می‌شویم که ما را درون گذرگاهی مشخص هدایت خواهد کرد.بدین ترتیب کسی که رودخانه را می‌پذیرد، آن را به مثابۀ حفره‌ای در شهر درک می‌کند. رودخانه در...
ادامه خواندن

روند پسامدرنیته در شهر


پیش از هر چیز به این موضوع میپردازیم که دو واژه ی مدرن و پسامدرن چه معنایی را به ذهن متبادر می کنند. مدرن بر طبق تعاریف نو ، تازه ، متجدد و...عنوان میشود که در تقابل با واژه هایی چون قدیمی ، کهنه ، متحجر و... قرار میگیرد . اموری که در ابتدا به گونه ای فرهنگی بوجود می آیند و سپس جنبه ای کاملا طبیعی به خود میگیرند ، در نتیجه مدرن معنایی آنقدر طبیعی پیدا می کند که نیاز به تلاش زیادی برای فهمیده شدن ندارد. لغت مدرن از نظر تاریخی واژه‌ای جدید نیست. تبار واژه مدرن که در تمام زبانهای دنیا رایج شده، لفظ لاتینی modernus است که خود از قید modo مشتق شده است . ابهامی که در تعریف کلمه مدرن وجود دارد از اینجا ناشی می‌شود که این کلمه همواره در تقابل با مفاهیم «کهنه» و «سنت» قرار گرفته و می‌گیرد. بدین معنی مصداق...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر – بخش 44


پیر سانسو - برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه ** هدف ما آن نیست که مسیر خود را از [جایی مثل] سن دنی به اپرا توصیف کنیم، زیرا یک جغرافیدان شهری یا یک تدوین سینمایی با دقت و دانش بیشتری می توانند توصیف هوشمندانه‌تری به دست دهند.کار ما باید دارای یک پیش شرط روش شناختی باشد: اینکه نشان دهیم، همانطور که در صفحات پیشین این کار را کردیم، که تنوع سرزمین های پاریسی به ما امکان نوعی پرسه‌زنی را می‌دهد. با وجود این آیا ضرورتی ندارد که برای برجسته کردن غنا و گوناگونی یک شهر،خود را به مکان های دقیق پیوند دهیم؟به نظر ما، هر رویکرد دیگری سبب خواهد شد که ما محکوم به توصیف مکانهایی مبهم و نامشخص شویم، به ارائه پنداره‌ای نامناسب از یک چشم انداز. یک پرسه زن واقعی، یک جغرافی دان شهری، یک ناقد ادبی در حرکت نخست خود ترجیح می دهد صرفا مسیرهای مشخص و...
ادامه خواندن

بازتعریف مفهوم یوتوپیا مبتنی بر فلسفه‌ی بدن و ذهن (۱)


اگر از دوران باستان صرف‌نظر کنیم، دست‌کم چند سده است که تعریف مفهوم «جهان جدید و آرمانی» با محوریت انسان، ذهن او را مشغول کرده است. ساخت بهشت زمینی، به‌ویژه پس از رنسانس، مفهومی است که متفکران اروپایی را واداشته تا هر یک به نحوی از انحا، اقدام به تعریف و تفهیم آن کنند. از ابتدای قرن شانزدهم تا قرن نوزدهم، نظریات و گفتمان‌هایی که در پی تعریف و تبیین مفهوم جامعه‌ی آرمانی بودند، در یک ویژگی مشترک‌اند: همه‌ی آن‌ها ذاتاً رویکردی انتقادی به وضع موجود دارند و نگاهی آرمانی به وضع مطلوب. موضوع زمانی اهمیت چندانی می‌یابد که مسئله‌ی گذار از دنیای صنعتی به دنیای سایبرنتیک با شتاب پیش از حد تصور در حال رخ دادن است و هنوز افق پیش رو شفاف نیست. تسلط انسان به فرایندهای برنامه‌ریزی و پردازش عالم به نحو قدرتمندتر از ساختارهای فهم بیولوژیک خود او شده و توان او را در خلق فضا...
ادامه خواندن

مایک دیویس / بیوگرافی و کانتکست‌های نظری


  فیل هوبارد برگردان صادق شادمانی از مهم‌ترین دلایل اهمیت مایک دیویس (Mike Davis) در خارج از آکادمی را می‌توان انتقادهای بی‌مسامحه او از تاثیر سرمایه‌داری آمریکایی بر شهر و محیط زیست دانست. دیویس معروفیت خود را از نوشتن مجموعه‌ای کتب راجع به شهر آمریکایی‌ـشهر کوارتز 1990 ، زیست‌بوم ترس 1998و شهرگرایی جادویی 2000ـ بدست آورد. نوشته‌های او سیر تطورِ سراسر کشمکش لس آنجلس را در طول قرن بیستم نشان می‌دهد. او اخیرا با نوشتن یک سری متون جدلی جغرافیایی سیاسی شهری‌ شده را زیر نظر دارد. دیویس را باید شهرشناسی با دیدی عمیق از فوریت‌های سیاسی دانست که قرائتی رادیکال از تاریخ اجتماعی شهر دارد. دیویس در سال 1946 در فونتانای کالیفرنیا به دنیا آمد. او در شغل‌های‌ متنوعی همچون بسته‌بندی گوشت، راننده کامیون، مدیریت کتابفروشی حزب کمونیست لس‌آنجلس مشغولیت داشته. دیویس زمانی نیز در SDS (دانش‌آموزان مدافع جامعه دموکراتیک) در منازعه‌های سیاسی بسیار فعال بود. اما با آغاز...
ادامه خواندن

فضا، زمان و مکان (1)


الهام منصوری فضا و زمان در زبان انگليسي، طبق فرهنگ انگليسي آکسفورد، واژه ي "فضا"، دست کم از سال 1300م. به اين طرف، هر دو معني زماني و مکاني را با هم داشته است. تا پيش از آغاز اين قرن، اين دو معنا، همواره مجزا مفهوم مي يافتند. از زمان شکل گيري نظريه هاي نسبيت خاص و عام، مفاهيم مجزاي فضا و زمان، روز به روز به مفهوم ترکيبي فضا- زمان نزديک تر شده اند. (اِسمارت،1988). به گفته هِرمان مينوکوسکي، که در 1908، اين مفهوم را مطرح کرد، فضا- زمان يک پيوستگي، چهاربعدي است که سه بعد فضا را با بعد زمان ترکيب مي کند. (وين 1975:297) بنابراين هر شي اي، نه تنها بايد طول، عرض و ارتفاع داشته باشد که بايد تداوم زماني نيز داشته باشد. آلبرت اينشتين که اين مفهوم را در نظريه ي نسبيت خاص خود بکارگرفت، معتقد بود که بر خلاف نظريه ي نيوتن، جدايي مطلق...
ادامه خواندن

رجینالد گالج ، بیوگرافی و کانتکست‌های نظری


فیل هوبارد برگردان صادق شادمانی رجینالد گالج (Reginald Golledge) در سال 1937 در استرالیا به‌دنیا آمد و در سال 2009 از دنیا رفت. او کارشناسی و کارشناسی ارشد خود در رشته جغرافیا در دانشگاه نیوانگلند گذراند. او که در سال 1964 برای دستیاری تحقیقاتی به دانشگاه آیووا می‌رود و به‌شدت تحت تاثیر هارولد مک‌کارتی و جغرافی‌دانان دیگری همچون جولیان ولپرت، پیتر گولد و ژان پیاژه‌ روانشناس قرار می‌گیرد. این تاثرات در رساله دکترای وی در سال 1966 منتج به استفاده‌ی ترکیبی از نظریه‌ی یادگیری و مدل‌های احتمالاتی می‌شود. در جریان سال‌های 1966 تا 1977 او توانست به موفقیت‌هایی در جغرافیای رفتاری دست بیابد. از نظر وی کنش‌های انسانی را تنها می‌توان در رابطه با دانش‌ ناقص و جانبدارانه‌ی افراد از جهان درک کرد. بعد از آن گالج، 7 سال را صرف رشد چارچوبی نظری کرد که با آن بتواند نشان دهد، چگونگی شناخت مردم از جهان پیرامون و اتخاذ تصمیم...
ادامه خواندن

جریان مدرنیته در شهرهای معاصر ایران


‌مقدمه: مدرنیته مفهومی است که مرزهای آن ناروشن و درون‌مایه آن در آمیخته با احساس است. به سادگی نمی‌توان این مفهوم را در رده مفاهیم علمی، فلسفی، سیاسی، اقتصادی، هنری یا تاریخی دسته‌بندی کرد (وبر، 1369: 11). مفهوم مدرنیته در مسیر تاریخی خود، با مسئله تغییر شکل شهرها و رشد شهرنشینی و پیدایش نهادهای جدید اجتماعی، حضور مردم در عرصه های مختلف و ایجاد نظامهای قانونی همراه شده است. به تعبیری رساتر، شهر همچون جلوه‌گاه مدرنیته یا دستور عمل پنهان مدرنیته بروز و ظهور یافته است (جابری‌مقدم: 1384: 25-24). شهر، هم خاستگاه اصلی مدرنیته است و هم قهرمانش؛ هم دستورالعمل پنهان مدرنیته است و هم ایینه تمام‌نمای آن. در شهر است که مدرنیته به بالندگی می‌رسد و در عین حال، مدرنیته است که شهر را جلوه‌گاه خود می‌سازد. (جابری مقدم، همان: 156). اولین قانون اساسی ایران حداقل در دو زمینه ی اصلی، به شهر و به بناهای شهر توجه میکرد:...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر – بخش 43


  پیر سانسو / برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه منظور ما آن نبود که همچون لویی شوالیه مطالعه ای درباره پاریسیها (Les Parisiens ) انجام بدهیم. هدف ما صرفا آن بوده که نشان دهیم، برغم ظواهر، ترسیم یک مسیر کاملا جغرافیایی در شهری همچون پاریس می تواند دلایل وجود بسیار بیشتری از ترسیم آن در «طبیعت» داشته باشد. مسافر پاریسی – چون او واقعا یک مسافر است- احساس نمی کند که در فضایی خنثی و همگن قرار گرفته که هیچ کششی برایش نداشته باشد. او درون محیطی وحشی فرو می رود، محیطی انبوه، و محرک همه حس هایش من جمله حس بویایی. پس از هرکدام از پرسه زنی هایش]در این شهر[، مسافر باید نفسی تازه کند زیرا با خلق و خوی ها، یا فیزیولوژی ها، شواهد و قطعیت های جدید روبرو شده که با باورهای او انطباق ندارند. اینجاست که می توان درک کرد چگونه برخی از افراد تمام...
ادامه خواندن

میدان های شهر یزد


پروژه عکاسی درس انسان شناسی شهری کارشناسی ارشد / پروژه میدان های شهر یزد / استاد:دکتر ناصرفکوهی / دانشجو: فاطمه حیدرنیا میدان های شهری برای شهروندان تبلور زندگی جمعی آنهاست میدان های شهری باید پاسخگوی نیاز زندگی اجتماعی و جمعی آنها در مقیاسی بالاتر از حد محلات باشند. میدان شهری باید بتواند تجمع و کنش بین شهروندان را بارور سازد. میدان به محدوده ای ساکن، جمع پذیر ، یکپارچه و دارای زندگی جمعی برای شهروندان گفته می شود. یکی از عناصر اصلی شالوده شهر، به ویژه در شهرهای کهن، میدان های شهری هستند. بسیاری از میدان ها به عنوان سازمان دهنده کالبدی و فضایی عناصر پیرامون خود عمل می کنند. به تعبیری دیگر، نقش میدان به عنوان فضای عمومی شهر و محله از همان آغاز از مصر باستان تا به امروز، جمع کردن بناها و عناصر شهری و محله ای بوده است و در واقع گردآمدن حول یک فضاست که...
ادامه خواندن

روش‌شناسی و نظریه‌؛ تمهیداتی برای مطالعه خیابان انقلاب


متن حاضر به منزله‌ی مقدمه‌ای روش‌شناختی و نظری است برای تمهید مقدمات ضروری هرگونه بحث راجع به خیابان انقلاب و بررسی آن در چارچوب مفهومی‌ای که آپادورای ذیل نظریه جهان‌محلی‌شدن مطرح می‌کند. در ادامه، و در دو بخش مجزا به الزامات، اقتضائات و تمهیدات روش‌شناختی چنین مطالعه‌ای و همچنین رهیافت‌های نظری‌ای که می‌توانند در جهت مفهوم‌پردازی و تبیین دقیق‌تر موضوع راهگشا باشند، می‌پردازم. در ادامه، ضمن ارائه توصیفی از میدان و ویژگی‌های آن در چند بعد به اقتضائات روش‌شناختی خیابان انقلاب می‌پردازم: زمان که در آن علاوه بر مرور زمان تاریخی و زمان حال به تفاوت زبان روزانه در این خیابان خواهم پرداخت؛ در دو قسمت به تفاوت گره‌های فضایی خیابان انقلاب در طول و عرض این خیابان خواهم پرداخت و تفاوت انواع فضاهای حاضر در این خیابان را شرح خواهم داد؛ به نحوه‌ی بازنمایی این خیابان و تأثیر این بازنمایی بر تصوری که از «خیابان انقلاب بودن» وجود دارد...
ادامه خواندن

بوطیقای شهر – بخش 41


پیر سانسو برگردان ناصر فکوهی و زهره دودانگه بنابراین لازم بود که پاریسی‌ها مقاومت کنند، که انسان‌ها با تمام انرژی خود با ساختاری که در لختی و ماندگرایی‌اش ، که به دنبال جا انداختن خویش و نقطه تعادل خود بوده، مقاومت کند. همه پاریسی‌ها مقاومت کردند: پیشه‌ورانی که اصرار کردند در مغازه‌هایشان باقی بمانند، آدم شیک پوش و سیاستمداران که به اتفاق می خواستند همچنان بلوارهای[پاریسی] را داشته باشند، هنرمندانی که همچنان دلبند و وابسته تپه های بلند بلویل و مونمارت بودند، بورژوازی قدیمی که حاضر نبود از محله ها (فوبورها) ی خود دست بکشد، دانشجویانی که دوست داشتند در پاریس زندگی کنند، یعنی فرهنگ خود را بالا ببرند، بحث کنند، غذا بخورند و در کرتیه لاتن به یکدیگر عشق بورزند. شکی نیست که درون این پهنه نوسان‌های زیادی صورت گرفت؛ هرچند نباید در میزان تاثیرگذاری آن‌ها مبالغه کرد و لویی شوالیه به درستی می گوید که شانزه لیزه به...
ادامه خواندن

معرفی کتاب «شهر، فضا و زندگی روزمره»


مفهوم فضا قرنهای متمادی توجه اندیشمندان را به خود جلب کرده است؛ این مفهوم به شکل گسترده ای در ادبیات علوم انسانی، علوم کاربردی، الهیات و علوم تجربی به کار گرفته شده است. مفهوم فضا در دوران تحول طولانی خود به شکا دو‌انگاری‌های مطلق / نسبی، فیزیکی / اجتماعی و ذهنی / واقعی ظاهر شده و سبب ایجاد مجادلات بسیاری در رشته های علمی شده است. امروزه رابطه میان فضا و امر اجتماعی پدیده ای است که بسیاری از متفکران علوم اجتماعی به آن اشاره کرده اند. برداشتها از فضا را می توان درون یک پیوستار تصور کرد که در یک سر به عنوان امری فیزیکی - جغرافیایی و در سر دیگر به عنوان امری اجتماعی – فرهنگی و متشکل از فراگردها و کنش های اجتماعی افراد تعریف می شود. بسیاری از اندیشمندان فضا را در برابر مکان و به مثابه واقعیتی اجتماعی تصویر کرده اند و انتقادی که برخی...
ادامه خواندن

معرفی کتاب «فضاهای جنسیتی»


نفیسه ایمانی کتاب «فضاهای جنسیتی» نوشته دافنه سپین، از آثار کلیدی در حوزه فضا و جنسیت و دارای رویکردی فمنیستی است. این کتاب به شیوه‌های تفکیک فضایی براساس جنسیت و ارتباط آن با پایگاه، دانش و قدرت می‌پردازد. شیوه‌های سازماندهی فضایی در خانه، مدرسه و محل کار، عموما موضوعی بدیهی و طبیعی به شمار می‌رود. اما این سازماندهی از خلال زندگی روزمره خلق می‌شود و قواعد و پیامدهایی برای زندگی اجتماعی ایجاد می‌کند. او از طریق این مطالعه درزمانی و بین فرهنگی به دنبال اثبات این مدعاست که سازماندهی فضایی تفاوت‌های قدرت بین دو جنس را بازتولید می‌کند و دستیابی به برابری جنسیتی مستلزم یکپارچگی فضایی است. سپین که دانش‌آموخته دو رشته طراحی شهری و جامعه‌شناسی و نظریه‌پرداز فمنیست است، در رویکردی فمنیستی و بین رشته‌ای از دانش طراحی، معماری، جغرافیا، انسان‌شناسی و جامعه‌شناسی استفاده کرده تا مفهوم مورد نظر خود یعنی «نهادهای فضایی(فاصله‌ای)»(Spatial Institutions) را در بین فرهنگ‌ها و...
ادامه خواندن

معرفی کتاب «میدان بهارستان: تجربه نووارگی در فضای شهری ایرانی»


کتاب میدان بهارستان: تجربه نووارگی در فضای شهری ایرانی، به دنبال فهم و خوانش تاریخی میدان بهارستان از ابتدای شکل گیری آن، که جلوخان باغ بهارستان نامیده می شد، تا آغاز دهه 1360 شمسی است. میدان بهارستان، فضایی مدنی است که سیر تحول آن از پیدایش به عنوان جلوخانی در برابر کاخ سلطنتی برون شهری تا میدان آمد و شد سواره دوران پهلوی بررسی شده است. این میدان اگر اولین فضای عمومی و مدنی در مفهوم مدرن آن نباشد، بی تردید یکی از مهمترین فضاهای عمومی شهری ایران در سده اخیر (تا قبل از انقلاب اسلامی) بوده است. بررسی چگونگی پیدایش این میدان شهری، مکان تجربه نووارگی در سیاق فرهنگ ایرانی و نسبت آن با مکان و کالبدی که در آن فرصت بروز و ظهور یافته، مهمترین دغدغه کتاب است. نویسندگان کتاب در پی دریافت یک فهم تاریخی از میدان بهارستان بوده اند، فهم تاریخی تعریف و شناختی از فضای...
ادامه خواندن