ورود

وارد شدن به حساب کاربری

نام کاربری*
رمز عبور *
من را بخاطر بسپار

ساختن حساب کاربری

پر کردن تمامی گزینه های دارای * اجباری می باشد
نام
نام کاربری*
رمز عبور *
تایید رمز عبور*
ایمیل*
تایید ایمیل*
کد امنیتی*
Reload Captcha

انسان شناسی و فرهنگ

انسان شناسی و فرهنگ

توهم در باره ٩٩ درصدی ها


  سرژ حلیمی برگردان شهباز نخعی می دانیم که آب در دمای ١٠٠ درجه سانتیگراد به جوش می آید، اما بهتر است انتظار نداشته باشیم که حیات جامعه تابع قوانین فیزیکی باشد. به یقین، ١ درصد از مردم بیشترین بخش از ثروتی که درجهان تولید می شود را از آن خود کرده اند، ولی این امر موجب نشده که ٩٩ درصد بقیه یک گروه منسجم اجتماعی تشکیل دهند یا ازاین هم کمتر، نیروی سیاسی اثرگذاری پدیدآورند. درسال ٢٠١١، جنبش «اشغال وال استریت» گرد محور یک ایده و شعار تشکیل شد: «وجه اشتراک ما ٩٩ درصد این است که دیگر حرص، آز و فساد یک درصد بقیه را تحمل نمی کنیم». مطالعات متعددی نشان داده بود که تقریبا تمام دستاوردهای حاصل از رونق مجدد اقتصادی به نفع یک درصد از ثروتمندترین آمریکائیان تمام شده است. این نه خطایی تاریخی و نه یک ویژگی ملی بود. براثر سیاست های دولتی همین نتیجه...
ادامه خواندن

«حالا دیگر راحت تر دست به  اسلحه  خواهم برد»


  از روز سه شنبه بعد از ظهر وضعیت استیو بنن در کاخ سفید روشن بود. رئیس جمهور در سخنرانی کوتاهش در برج ترامپ نیویورک ، پس از دفاع  از نئونازیی و راست  بدیل ـ آلت رایت ـ ( با توجیه این که  آن ها اجازه ی تظاهرات داشتند ولی نه طرف مقابل و ابراز این که در بین آنان نیز افرادی خوب پیدا می شد)‌،  و پافشاری بر  «اخبار دروغین» رسانه ها ،‌  بدون بردن نام بنن ابراز کرد که آینده ی مشاور ارشدش به زودی روشن خواهد شد: « ببنید، من اقای بنن را دوست دارم. بنن از دوستان من است، اما او در اواخر  کارزار تبلیغاتی به ما پیوست. شما به خوبی از این موضوع آگاهید. ۱۷ سناتورو فرماندار از من حمایت کردند و انتخابات  دوره اولیه را بردم. آقای بنن بسیار بعد از آن به ما پیوست. او را دوست دارم.  آینده اش به زودی روشن...
ادامه خواندن

تفرقه فراوان براي يک انقلاب: گواتمالا


        ميکائل فوجور برگردان باقر جهانباني    از آوريل تا سپتامبر ٢٠١٥، گواتمالا با بحران شديد سياسي در گير شد. در پي افشاي فساد  شخصيت هائي در راس حکومت، رئيس جمهور اتو پرز مواينا مجبور به کناره گيري از قدرت شد. براي بسياري، اين تصميم به دنبال تظاهرات گسترده ای که کشور را متزلزل کرد، اجتناب ناپذير بود. ولي، آيا تظاهرات خياباني تنها محرک بود؟ مجموعه پر باري از مشاهدات، مقالات کوشش مي‌کنند به اين سؤال پاسخ دهند(١).  برخي تظاهرات را چون « بيداري شهروندان»  فراي طبقات اجتماعي تحليل مي کنند. بدين سان گابريل ور به همراه ديگران در اولين تظاهرات از طريق فيس بوک، خواهان چيزي بيشتر از بر کناري رئيس جمهور نيست. بر عکس  فعال دانشجوئي، لوسيا ايکسچيو از کوششهاي تشکيلات دانشجويان در در دانشگاه دولتي سان کارلوس به منظور سياسي کردن اين  « نطفه جنبش اجتماعي، که براي ادامه در بطن مبارزه، نياز  به تقويت...
ادامه خواندن